05 december 2012

YouTube Killed The MTVideo Star

clip that beat,sphinx,videoclips,filip sterckx,toon aertsHet is een publiek geheim dat ik iets heb met videoclips - één van de meest avant-gardistische kunstvormen van de laatste dertig jaar (als je de hopen gladgestreken rommel even wegdenkt). Ik heb er zelfs ooit een festival rond opgetrokken, waar online zowaar nog artikels over terug te vinden zijn. Niet dat het toen zo'n obscuur gegeven was, maar intussen is het bijna negen jaar geleden en zo'n feilloos geheugen blijkt internet dan toch ook weer niet te hebben. Getuige alleen al maar de toenmalige website van Jigsaw Circus, of hoe het festival heette.

 

Ik durf niet zeggen dat videoclips er de afgelopen negen jaar - in general - op vooruit of op achteruit zijn gegaan. YouTube en de verdere democratisering van videoproductie hebben vanzelfsprekend een positief effect gehad (of er was vandaag nog amper sprake van videoclips), maar budgetten zijn gedecimeerd en een mens kan maar zoveel vriendendiensten per jaar doen (waardoor getalenteerde clipmakers vaker 'neen' zeggen). Bottom line though: er worden nog elk jaar massa's uitstekende videoclips gemaakt, voor een pak minder geld. Al mis ik soms wel die compleet over the top videoclips waar platenmaatschappijen ongegeneerd honderdduizenden tot miljoenen euro's in pompten, zoals dit meesterwerk van Mark Romanek voor Madonna (dat intussen deel uitmaakt van de vaste collectie van het MoMA en vandaag zes miljoen euro zou kosten, wat in feite nog altijd een koopje is voor zoveel genialiteit).

 

clip that beat,sphinx,videoclips,filip sterckx,toon aertsMaar de videoclip leeft dus nog, en dat is er deze week zowaar op twee locaties aan te zien. Op het Internationaal Filmfestival Leuven kun je vanavond en vrijdag nog naar de jaarlijkse videoclipcompetitie, en morgen kun je in de Gentse bioscoop Sphinx (waar negen jaar geleden ook Jigsaw Circus plaatsvond) naar de eerste editie van Clip That Beat. Bedoeling van die laatste is om elk jaar de beste Belgische videoclips van het afgelopen jaar te selecteren, er een hoop panelgesprekken, ontmoetingen en workshops aan op te hangen, er vervolgens mee door België te reizen - Gent is de zesde en overigens enige Vlaamse stop - en finaal een award uit te reiken aan wat het publiek op al die verschillende plekken het beste vond.

 

Omdat ik de voorstelling morgenavond inleid, weet ik al wat er wordt vertoond. Alleen heb ik beloofd om nog niets te lossen, behalve misschien onderstaande hoogstandjes van Filip Sterckx (Willow) en Toon Aerts (Jon Spencer Blues Explosion). Omdat het gewoon evident is dat die twee in de selectie zitten.

 

 

29 april 2012

10 Years Nightlife = Lifestyle = Nightlife

464304_10150795531429628_24978914627_9309710_1598293333_o.jpgEvery so often a nightclub stumbles upon a fleeting convergence of the invisible energy lines of fashion, music and style; subsequently assuming legendary status as the centre of a scene’, schreef het gerenommeerde designtijdschrift Frame zo’n vijf jaar geleden. ‘For the electro clash ‘80s revival, that legendary epicenter must have certainly been Culture Club.

 

De Gentse club, die onder meer 2ManyDJs, TLP en The Glimmers onder zijn residents rekende, viert maandag haar tiende verjaardag met een line-up die al lang niet meer naar electro clash riekt. Ja, tijden veranderen. Maar met A-Trak, Caspa, Sub Focus, Crookers en nieuwbakken Madonna-producer Martin Solveig blaakt Culture Club duidelijk nog altijd van gezondheid.

 

En omdat 'tien jaar' daar een uitstekende gelegenheid voor is: mijn tien Culture Club-hoogtepunten!

 

1) De opening! Nee, serieus, was meteen een goed feestje - te weten dat ze twee uur voor de deuren opengingen nog stonden te verven.

 

429623_10150602896263002_70634563001_8998075_312380231_n.jpg

 

2) Scissor Sisters! Hey, ooit waren die goed, oké!? Bovendien moet dit zowat het Nirvana/Democrazy-moment van Culture Club geweest zijn, met dat verschil dat de frontman van Scissor Sisters daarna geen zelfmoord heeft gepleegd (en nu al ver in een bad vol cyaankali geëlektrocuteerd moet worden om zijn plaats in de geschiedenisboeken veilig te stellen).

 

rock-en-roll-high-sleeve.jpg3) Rock'n'roll Highschool. Het origineel (en nog steeds tien keer meer legendarisch en beter dan alle veredelde scoutsfuiven die erna kwamen). Plus: die cd was fucking awesome!

 

4) De geheime VIP-kelder. Nergens zo goed tussen bakken Coca-Cola en Carlsberg zitten als daar.

 

5) Nouvelle Vague! Historisch (dronken) concert. Voor de duidelijkheid: ik was niet degene die zat was (en mogelijk die twee meisjes op het podium ook niet, want de champagne liep - in mijn herinnering - veeleer langs hun decolleté naar beneden dan via hun slokdarm).

 

6) TLP, wete! In 2008 deed ik in Switch een interview met TLP waar - om het erg zacht uit te drukken - lang niet iedereen bij Culture Club mee kon lachen. Twee dagen later dook een edit van E-Talking op met quotes uit het interview: T-Talking. Omdat ik hem nergens meer op het net terugvond, heb ik hem er zopas zelf nog eens opgegooid. Voor de duidelijkheid (en ik zeg dit nu niet omdat ik schrik heb voor represailles): TLP maakt deel uit van het DNA van Culture Club!

 

 

7) Vogels! Ik ben vergeten welk moddervet feest van Culture Club in het ICC (met 2ManyDJs) het precies was, maar ik herinner mij nog levendig hoe die vogels in het Citadelpark mij nadien, bij het buitenkomen, danig op de zenuwen werkten. Ik geloof zelfs dat ik op het punt heb gestaan om naar de flikken te bellen en te klagen over ochtendlawaai. Gelukkig heeft iemand mij toen tegengehouden (of we hadden er een maatschappelijk probleem bij).

 

8) Luna Park! Misschien had dit een paar plaatsen hoger moeten staan, maar eerlijk: ik ben er nooit geraakt. Ja, ik wéét het: 'meest legendarische feestjes ooit, bla, bla, bla!' Maar het moet dus zijn dat ik die avonden altijd iets te doen had dat gewoon nog meer legendarisch was. Mocht ik nu alleen nog weten wat.

 

9) Jigsaw Circus! Het vooralsnog enige feest dat ik ooit in Culture Club heb gegeven, was gelinkt aan het videoclipfestival Jigsaw Circus dat ik toen (2004) organiseerde. In alle bescheidenheid: de line-up was yummie, met het briljante Plaid als headliner en STIJN als - Culture Club had hem geboekt - persoonlijke ontdekking. In alle eerlijkheid: de line-up was zo duur dat er zeker achthonderd man nodig was om breakeven te draaien, en ik geloof dat we aan vijfhonderd zijn geraakt.

 

10) Bitch! Wie dacht dat ik deze kans onbenut zou laten om reclame te maken voor Bitch (nu zaterdag 5 mei) kreeg bijna (!) gelijk. Ik had al een eerste zin over dat feest van Culture Club in Cannes klaar tot ik bij mezelf dacht: 'dommerik!' Daarom, kwestie van al enigszins op de zaken vooruit te lopen: Bitch wordt het meest sexy feest aller tijden en al wie zich de moeite heeft getroost om deze blog post tot hier te lezen, verdient - eigenlijk feitelijk - een duoticket.* Gewoon een mail sturen en wachten op een al dan niet positief antwoord.

 

* zolang de voorraad strekt en jouw Facebook-profiel mij aanstaat

 

Bitch_cc_0505_final_web.jpg