22 juli 2012

GOOSE vs. Storm Thorgerson

goose,interview,storm thorgerson,synrise,fort napoleon,picture disc,soulwax,oostende ostend


With A&Gallery's Storm Thorgerson exhibition in Ostend still underway - it runs until September 1 - I thought I'd post the interview I did with GOOSE about working with Storm on the cover for Synrise. The interview originally appeared in the third A&Gazette - still available in select locations throughout the country or here.


“It’s GOOSE, not Ducks.”

Meet the only Belgian band that has a shot at ever getting mentioned in some cool coffee table book called The Greatest Album Covers of All Time in the Universe. You know, the type of book you buy when you've run out of ideas on what to get your colleague at work for his birthday (or you stumble into Colette and everything else is too expensive but you feel you just HAVE to buy something). Anyway, never mind Pink Floyd, Led Zeppelin, AC/DC, Genesis and The Winkies, here’s GOOSE!

In case you’ve been living on a different planet or still consider electronic music to be the work of the devil: in 2010 Belgian band GOOSE hired Storm Thorgerson to design the cover of its sophomore album Synrise. That same year, the boys took home the MIA (Music Industry Award) for Best Artwork. Now, to coincide with Storm’s exhibition in Ostend, they just released a special picture disc featuring the award-winning artwork (and an unreleased remix from Soulwax).

Yet you guys weren’t even born when Storm was already having record executives for breakfast, lunch and dinner. How did you decide upon working with him?
Mickael Karkousse: “I should probably say something like ‘he’s been on our list for years’ but the truth is that we were in the studio mixing the album and I just happened to walk by when Dave (Martijn) was checking out Storm’s website on his laptop – basically killing time. I had no idea who he was but I was immediately blown away by his work. Having said that, if I’d walked by five minutes later we might have sent Anton Corbijn an email. It all happened very spontaneously – there was no Big Plan.”

So that’s how you got Storm’s attention: you sent him an email?
Mickael: “Yeah. It was on his website. (laughs) Of course you don’t really expect to get an answer from a guy like that so an hour later we had kind of already forgotten about it. Imagine our surprise when he replied that same day! The funny thing was that he in turn didn’t expect to receive an email from us – the band. It was only when we spoke on the phone for ten minutes that he realized I wasn’t GOOSE’s manager or label boss. All of a sudden he sounded a lot more friendly. (laughs) I guess he’s been through record company hell a few times too many in his life and finds it more pleasant to talk to bands directly. Or maybe musicians just get intimidated quicker and say ‘yes’ to pretty much every crazy idea that pops up in his head – contrary to managers who probably start panicking about the budget from the moment he utters one word.”

So did you say ‘yes’ to the first crazy idea that popped up in Storm’s mind?
Mickael: “Well, no. But we knew we had to give him creative control and to not worry about the budget or what he would eventually come up with. Working with someone like Storm, you just go with it. We also felt it was the right time to do something – well – sizeable. We were used to making music in our own little studio but for Synrise we got to work in a really expensive one and all the while it felt like we were living in the ‘90s – that magical time in record company history when the sky wasn’t even the limit. We wanted the album cover to reflect that.”

You were looking for large-scale theatricality?
Mickael: “Well, what I like about his work is that he takes you on a journey. With every album cover you get to experience something different, something mysterious. Storm always leaves you with more questions than answers and that’s really what I have come to expect from great artwork. Plus: that’s precisely how we looked at Synrise. We knew it wasn’t the easiest album to get into and we wanted the artwork to convey that sense of mystique.”

Did you meet up with Storm to discuss all this?
Mickael: “We sent him a rough mix of the album, after which he asked us to come to London and have dinner with him. It was the weirdest dinner ever. It was more like ‘an interrogation with food’. He wanted to know everything about us: where we grew up, how we met, what inspires us, who does what in the band. At one point he even asked us if we considered an album cover to be a forest or just a tree. To this day, I have no idea what he meant by that."

I would have said tree. I think. Anyway, when did the pyramid come into play?
Mickael: “He quickly sent a couple of ideas our way. Some he already had lying around, others came out of our meeting – like the one with the pyramid. We’d told him the songs on the album were the result of long jam sessions, which got him thinking of jazz musicians and being in the groove. So basically the ‘landing strip’ – Dave told Storm how much he loves landing strips – represents the groove of a vinyl record and the pyramid up in the sky is actually a record player needle. We loved the idea right away but surprisingly enough it wasn’t Storm’s favourite. He liked the one with a duck in it. He thought it was hilarious: GOOSE doing something with a duck. It actually took quite some convincing to talk him out of it.” (laughs)

There’s this rumour that Storm lets people pay what they want for a cover design. Is that true?
Mickael: “Really? I guess we weren’t that lucky. How it worked was: the restaurant where we had the meeting has a number of his album covers hanging on the wall. He tells you how much each of them cost to make and then you – in order to give him an indication of your budget – pick one that’s within your range. À la carte!”

goose, interview, storm thorgerson, synrise, fort napoleon, picture disc, soulwax, oostende ostendThe album Synrise was released in 2010, the title song struck gold in 2011, why wait until now to release a picture disc with Storm’s instant legendary artwork?
Mickael: “Because it never seemed like the right time to do it. With every new album, a million ideas are put on the table but you only have time to realize a couple. Making a picture disc was one of those things put on hold – just like painting Storm’s artwork on a piano. We’re still waiting for an occasion to do the thing with the piano but the Storm exhibition in Ostend gave us the perfect excuse to do the picture disc.”

Including the much sought after Soulwax remix of Synrise.
Mickael: “Finally! For years, we’ve talked to them about doing a remix for us but there was never any – probably their worst enemy – time. Then they finally came up with this brilliant remix for Synrise, but the EP had already hit shops so we didn’t know what to do with it – until now.”

In the meantime you guys are back on the road – getting everyone excited for the new album, which will be out after the summer. Do you already have a cover for it?
Mickael: “Working on it. We’ve asked Pierre Debusschere (one of Belgium’s most talented fashion photographers) to make a live clip for every track on the new album. Chances are the cover will – in some way – reference those performances and further underline in what way playing live has become part of GOOSE’s DNA. Also the new album sounds much more like a GOOSE gig – rougher and tougher!”


The GOOSE x Storm Thorgerson x Soulwax picture disc is available at the Storm Thorgerson exhibition at Fort Napoleon in Ostend.


12 mei 2012

Huit Tips Pour Les Nuits

nuits-2012.jpgMet uitverkochte concerten van Django Django, Chilly Gonzales, The Rapture, Great Mountain Fire, Ghostpoet, Perfume Genius en Grimes is het muziekfestival Les Nuits Botanique intussen stevig uit de startblokken geschoten. Wie de komende dagen nog pakweg Spain of Goose aan het werk wil horen, reserveert best nu. De eerste komt er vanavond zijn doorbraakalbum Blue Moods of Spain integraal spelen, de tweede is klaar met de opvolger van het album Synrise en zal een aantal nummers uit de plaat voor het eerst aan een Belgisch publiek voorstellen in het Chapiteau van de Botanique.


Evenzeer de moeite: de soul van Willis Earl Beal, de melodieuze elektronica van High Places, de dromerige pop van Esmerine en de label night van DFA (met Yacht, Prinzhorn Dance School en Planningtorock), naast Mouse on Mars uiteraard en Charlotte Gainsbourg die met Connan Mockasin de liefde komt bedrijven. Maar het spreekt voor zich dat u voor die laatste gigs uw kaarten reeds op zak hebt.


07 januari 2011

And the Mia Goes To ...

logo.jpgVanavond worden de jaarlijkse Music Industry Awards uitgereikt - a.k.a. de Mia's (alsof Luc De Vos twintig jaar geleden al wist dat het met de toen nog op te richten Zamu Awards, de voorloper van de Mia's, niets ging worden; van een langetermijnvisie gesproken). Of het intussen wat met de Mia's is geworden? Bof. Van alle artiesten heeft Milow er de afgelopen jaren de meeste (acht!) gekregen, wat gezien zijn louter doorsnee output misschien toch een béétje overdreven is. Nu gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik You Don't Know de eerste tien keer nog wel een goed nummer vond en die cover van Ayo Technology ging zelfs dubbel zolang mee. Al had dat laatste meer te maken met een twaalf uur durende autorit van Gent naar Cannes, en het feit dat ze toen op Virgin Radio niets anders draaiden - weliswaar enkel in de speciale Virgin Radio-versie: 'Ayo, this is Virgin Radio, I need you right in front of me.' Dus voor alle haters: weet dat dat nummer tot het einde der tijden ZO in mijn hoofd blijft zitten. Het kan dus nóg erger so stop bitching about it!


Maar ik dwaal af. Sinds de Music Industry Awards vier jaar geleden het levenslicht zagen en het publiek het in meer dan de helft van de gevallen voor het zeggen kreeg, ziet het palmares er ... Eerlijk? Ik wil zeggen dat het er 'zoutloos, voorspelbaar en/of platcommercieel' uitziet, wat op de eerste editie - Clouseau! Natalia! Milk Inc! Zornik! Mega Mindy! Tom Helsen! - ook zo was. Tenzij je de Mia's voor Goose, Gabriel Rios en - euh - Milow meerekent, maar die werden toen niet uitgedeeld door het publiek, maar door 'de industrie'. Tweede jaar: het publiek gaat voor Clouseau, Milk Inc, Nicole & Hugo, maar ook voor Milow en - big shock! - Lady Linn (in plaats van Natalia). Meer nog: het publiek geeft ook dEUS een Mia, voor beste rock/alternative! Vermoedelijk was Milow in die categorie niet genomineerd, en als je moet kiezen tussen drie onbekenden en gOD, dan zou zelfs André Léonard al eens voor die laatste durven gaan. Voor de volledigheid: de industrieprijzen gingen dat jaar naar dEUS, The Black Box Revelation, Joost Zweegers, Jef Neve en Roland Van Campenhout - nu ook weer niet de spannendste keuzes.


roland.jpgEn dan kwam vorig jaar: geen Clouseau, wel weer Milk Inc. en Jef Neve; verder ook Free Souffriau, Bart Peeters, Jasper Erkens en The Black Box Revelation; twee keer Lady Linn; drie keer Absynthe Minded; en vier keer Daan. En om te bewijzen wat voor een verrassende mix van publieksnamen en industrielievelingen dat was: de Mia voor Jasper Erkens kwam van mensen uit de industrie - echt waar! Eind goed al goed? Laten we nog even wachten tot vanavond - stel je voor dat K's Choice wint. Maar laten we ook gewoon eerlijk toegeven dat het in essentie allemaal niet zo héél veel verschil maakt. Een voorbeeld? De afgelopen jaren won Milk Inc. steevast in de categorie dance, ten tijde van de Zamu Awards ging die award meer wel dan niet naar Buscemi. Nu heb ik absoluut niets tegen Buscemi, maar vier of vijf keer Buscemi, Daan, Admiral Freebee, dEUS, Ozark Henry, Hooverphonic, Mauro Pawlowski, Clouseau 'en om de twee jaar blazen we de categorie roots nieuw leven in, zodat we ook Roland nog eens een prijs kunnen geven' ... Toegegeven, platcommercieel zijn de Zamu Awards nooit geweest. Maar voorspelbaar? Dat wel. En zoutloos? Meer dan eens.


milk_inc_2008.jpgKan het überhaupt anders? Nee. Niet in deze formule, waarin een relatief grote groep professionals eerst de genomineerden bepaalt en vervolgens (in bepaalde gevallen) het publiek en (in andere gevallen) een nog grotere groep professionals beslissen wie er uiteindelijk wint. Dan kan het niet anders dan dat de 'voornaamste gemene delers' met de meeste, zoniet alle prijzen aan de haal gaan. Het gaat zo op de Grammys, en op de Brit Awards, en op de Oscars, dus waarom zou het anders zijn op de Zamu's, de Mia's, de Anne's, de Satelliet Suzy's of de Ya Ya Yippees? Het enige wat je eventueel zou kunnen doen om tot een soort Gouden Palm of Mercury Prize van de Vlaamse/Belgische muziek te komen, is het aantal stemgerechtigden reduceren tot een extreem selecte groep mensen, van wie je weet dat ze 365 dagen lang niets anders hebben gedaan dan élke Vlaamse/Belgische plaat tien keer beluisteren. De geloofwaardigheid van de prijs zou, samen met het avant-gardistische karakter ervan, de hoogte inschieten; de kijkcijfers zouden, samen met de belangstelling van de populaire pers, spectaculair dalen. En de Jan Verheyens van de muziek zouden overal lopen verkondigen dat ze hun schouw voor niets hebben uitgebreid. In tijden dat metsers en loodgieters nog moeilijker te pakken te krijgen zijn dan dat Bart De Wever is te vinden voor het vormen van een regering, zouden ze nog een punt hebben ook.


So on with the show, met mijn pronostiek voor vanavond!



Mag voor mijn part winnen: Balthazar

Zal wellicht winnen: The Van Jets



Mag voor mijn part winnen: Netsky

Zal wellicht winnen: Stromae


Ligt het trouwens aan mij of is het de eerste keer dat een Franstalige voor een Mia genomineerd is? En voor iemand met Arno en Axelle Red komt aanzetten: die zingen enkel in het Frans. Enfin, mij totaal niet gelaten - integendeel. Ik snap gewoon niet waarom Stromae wél en Aeroplane of Girls In Hawaii niet genomineerd worden.


Hit van het jaar:

Mag voor mijn part winnen: Amatorski (Come Home)

Zal wellicht winnen: Stromae (Alors on danse)



Mag voor mijn part winnen: Euh

Zal wellicht winnen: Mega Mindy


Triggerfinger-–-All-this-dancing-around.jpgLive Act:

Mag voor mijn part winnen: Triggerfinger

Zal wellicht winnen: Milk Inc.



Mag voor mijn part winnen: Flip Kowlier (al weet ik niet echt waarom)

Zal wellicht winnen: Bart Peeters (al weet ik al helemaal niet waarom)





Mag voor mijn part winnen: Broken Glass Heroes

Zal wellicht winnen: Tom Dice



Mag voor mijn part winnen: Sorry, écht niet.

Zal wellicht winnen: Christoff



Mag voor mijn part winnen: The Van Jets

Zal wellicht winnen: The Van Jets


Soloartiest Man:

Mag voor mijn part winnen: Daan

Zal wellicht winnen: Daan


Soloartiest Vrouw:

Mag voor mijn part winnen: Selah Sue

Zal wellicht winnen: Selah Sue



Mag voor mijn part winnen: Admiral Freebee

Zal wellicht winnen: Zornik



Mag voor mijn part winnen: Balthazar

Zal wellicht winnen: Balthazar



Mag voor mijn part winnen: Amatorski

Zal wellicht winnen: Goose



Mag voor mijn part winnen: Tom Van Laere

Zal wellicht winnen:Piet Goddaer



Mag voor mijn part winnen: Amatorski

Zal wellicht winnen: Balthazar



Mag voor mijn part winnen: Mario Goossens

Zal wellicht winnen: Gaan we voor Jef Neve? Bah, ja! We gaan voor Jef Neve!

20 november 2010

Goose vs. Front 242


Omdat Goose voor Words geen videoclip heeft, en omdat zo'n straf nummer er toch eigenlijk wel eentje verdient, heeft een fan er dan maar zelf een gemaakt - met beelden uit een oude videoclip van Front 242! #nice

11:36 in Film, Music, Videos | Permalink | Tags: goose, words, front 242 | |