28 juni 2012

Jaws Vs. De Dampuurt

Jaws_300x300.jpgDe jaren '70 waren een vreemde periode: zangers die Frikandon heetten, stonden bovenaan de charts; op tv keken mensen naar de politieserie Frietjes; en in de bioscoop liep het storm voor de film Kaken. Het meesterwerk van de toen nog niet zo bekende Steven Spielberg komt in augustus uit op Blu-ray, maar nog belangrijker: zaterdag kun je er in openlucht naar kijken op DOKgent. Met een naar eigen zeggen spectaculaire Boat-In wordt daar die dag/avond de Bataviabrug geopend, die fietsers, voetgangers en ander visvoer vanaf nu veilig van het centrum van de stad naar DOKgent moet brengen. Hey, de keuze tussen een witte haai en de Dampuurt is snel gemaakt!

 

Het hoofdstuk over Steven Spielberg en Jaws in het ongeëvenaarde boek Easy Riders Raging Bulls van Peter Biskind (over de gouden jaren zeventig in Hollywood) heet The Revenge of the Nerd. In tegenstelling tot zijn tijdgenoten Francis Ford Coppola, Martin Scorsese en William Friedkin was Steven Spielberg hooguit een doorsnee cinefiel die werkte voor televisie en Universal Pictures – het establishment, dus. Hij had geen affiniteiten met Godard, droeg witte sokken (zie foto), nam geen drugs, begon te blozen wanneer een naakte vrouw naast hem kwam zitten op een feestje, ... Kortom: hij maakte geen deel van de groep jonge wolven, die Hollywood stormenderhand aan het overnemen en heruitvinden was.


Spielberg had weliswaar al wat critici overtuigd van zijn kunnen met de televisiefilm Duel en de voortreffelijke road movie The Sugarland Express, waarmee hij in Cannes in competitie zat. Maar The Sugarland Express liet het commercieel afweten en de filmmaker wist dat hij nood had aan een hit, wou hij nog langer in Hollywood rondhangen. Hij wist echter ook dat hij niet bekend wou staan als een exploitatieregisseur die alleen films maakt over trucks, auto’s en haaien, dus toen hij aanvankelijk groen licht had gekregen om Peter Benchleys roman Jaws te verfilmen, probeerde hij er alsnog aan onderuit te geraken.


jaws, oude dokken, boat-in, gent, dokgent, steven spielberg, blu-rayUniversal had het budget echter al goedgekeurd en de producenten dwongen Spielberg aan de film te beginnen, zonder scenario, zonder acteurs die erin geloofden – Richard Dreyfuss en Robert Shaw lieten in Time Magazine optekenen dat Jaws wellicht een ramp zou worden – en zonder goedfunctionerende haaien. De mechaniek van de plastieken beesten liet het constant afweten en eentje ervan zonk zelfs naar de zeebodem. De crew doopte de film om in Flaws en de opnames duurden uiteindelijk meer dan vijf maanden – drie maanden langer dan gepland. Ook het budget was inmiddels verdrievoudigd en toen Steven Spielberg eindelijk de montagekamer kon induiken, bleek dat de scènes met de haai eenvoudigweg niet werkten.


De filmmaker kwam toen op het briljante idee om met suggestie te werken en introduceerde de eigenlijke haai pas op het einde van de film. Op die manier toverde hij een hoop rommel niet alleen om in een nagelbijtende suspenseklassieker, hij maakte van Jaws tegelijk de succesvolste film aller tijden (tot Star Wars het record twee jaar later aan diggelen sloeg). Het meesterwerk luidde in Hollywood meteen ook het einde van de auteursfilm in (lees: van alles wat de cool kids Coppola, Scorsese en Friedkin hadden zitten opbouwen). Jaws wordt beschouwd als het prototype summer blockbuster - toen nog een onbekend fenomeen. Na Jaws begonnen de studio’s massaal spektakelfilms te draaien, dumpten die op duizenden kopijen tegelijk in de zalen (zodat een film niet langer geleidelijk aan kon groeien, wat voorheen de normaalste zaak van de wereld was) en ondersteunden de release met peperdure televisiecampagnes die de impact van krantenrecensies herleidden tot nul. Of bioscoopbezoekers daarmee echt zoveel slechter geïnformeerd werden/worden, is discuteerbaar.

 

20 mei 2012

Duyster 500

0520_duyster500_0.jpgAls er al ooit één radioprogramma was dat ik liever had gepresenteerd dan Switch, dan wel Duyster. Dat gezegd zijnde, al een geluk dat Ayco mij voor was (en er mensen zijn die paniekaanvallen krijgen bij de gedachte dat ik muzikanten met een gitaar zou interviewen, want ik luister natuurlijk alleen maar naar techno) of er vond vanavond op DOKgent een concert plaats dat Van Alboom 500 heette.

 

Samen met Pukkelpop-programmator Eppo Janssen kwam Ayco Duyster twaalf jaar geleden op het idee om een zondagavondprogramma vol onkatholieke lullabies boven de doopvond te houden. Het bastaardkind kreeg de naam van de moeder en het is verzot op - om maar een paar namen te noemen - Coco Rosie, Efterklang, Bonnie ‘Prince’ Billy, Sufjan Stevens, Beach House en Sigur Rós.

 

Maar ook Gravenhurst, Lanterns On the Lake en Amatorski werden er de afgelopen jaren donkergrijs in gedraaid, en ze zakken vanavond zelfs af naar DOKgent om er – in front of a live audience – de vijfhonderdste uitzending mee te vieren. Het slechte nieuws: het is uitverkocht. Het goede: het wordt - uiteraard - vanaf 19u live uitgezonden op Studio Brussel.

 

Ayco en Eppo, voor mocht ik er niet geraken: gelukkige verjaardag!

 

17 mei 2012

Hip Hop Dok

phpThumb.jpgWie de hiphopiconen van vandaag zou willen interviewen, moet aankloppen bij een leger agents en publicists (om met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid wandelen te worden gestuurd). In de jaren ’80 klopte je gewoon op hun voordeur (om vervolgens te worden getrakteerd op instant legendarische rhymes, straffe deejaysets en dito beatboxdemonstraties).

 

Met de hulp van Marcel Vanthilt maakte de Nederlander Bram Van Splunteren in 1986 de documentaire Big Fun in the Big Town voor de VPRO. De twee reisden daarvoor naar New York, waar ze optrokken met onder meer LL Cool J, Grandmaster Flash, Run DMC en platenbaas Russell Simmons. Het eindresultaat lag sindsdien stof te verzamelen, maar eind deze maand komt het uit op dvd. Bovendien kun je er morgen reeds in openlucht naar kijken op DOKgent, waar de komende weken nog meer openluchtvoorstellingen plaatsvinden (van onder meer de muziekfilms Anvil: The Story of Anvil en Last Days Here).

 

19 augustus 2011

The Monstrous DVD Sale

Een beetje laat, maar toch: ik verkoop zondag een tweeduizendtal dvd's en Blu-rays op DOKmarkt - tussen 10u en 16u. Vrijwel alle dvd's kosten €2 - de boxen zijn gemiddeld €3 duurder. Voor drie dvd's betaal je €5, en zeven dvd's kosten €10. De Blu-rays kosten dan weer €5 en ze zijn, net als de meeste dvd's, in perfecte staat.

 

Wat zit er tussen? Alles eigenlijk: A Clockwork Orange, Full Metal Jacket, Batman, The Eye, Monster, Mamma Mia, Lust Caution, Cidade de Deus, Bee Movie, Ancho libero va bene, District 9, Emmanuelle, Madagascar, Mr. & Mrs. Smith, L'Adversaire, Sansa, The Terminal, The Island, Goodfellas, King Arthur, Natural Born Killers, Flushed Away, Shaolin Soccer, Death Proof, The Break-Up, Lebanon, Back to the Future Trilogy, The Magdalene Sisters, Pierrot le Fou, Over the Hedge, het eerste seizoen van De Rodenburgs en The Pacific, een pak seizoenen van That '70s Show, Without a Trace, Everybody Loves Raymond, CSI: Miami, The OC en Will & Grace, en een hoop muziekdocumentaires en concertfilms van Faithless, Wu-Tang Clan, Mink DeVille, Novastar, Gorillaz, The Police, Elton John, Wilco, Kiss, The Who, Led Zeppelin, Johnny Cash, Stevie Wonder, Isaac Hayes, Metallica, Kings of Leon, David Gilmour en Paul McCartney.

 

IMG_1589.jpg

19:56 in Film | Permalink | Tags: dvd, sale, dokgent, dokmarkt | |

09 augustus 2011

DOKstrand Geplaagd Door Hangwormen!

tremors, viewmaster, dokstrand, dokgentZonder er verder veel woorden aan vuil te maken: 10 redenen om vrijdag 12 augustus naar DOKstrand te komen!

1) Frank Deboosere voorspelt zon en 24 graden.

 

2) Frank Deboosere zit er meestal een dag op voorhand al naast, dus weet hij veel wat voor weer het vrijdag echt wordt. In werkelijkheid zal het die dag overdreven zonnig en 33 graden worden.

 

3) Het schijnt dat er die avond vallende sterren te zien zijn, maar dat die in Gent enkel boven DOKstrand zichtbaar zullen zijn. In Het Nieuwsblad worden ze ook 'Perseïden' genoemd, maar alleen omdat de journalist met zijn parate quizkennis wou stoefen.

 

4) Viewmaster strijkt er die avond andermaal neer met een gratis filmvoorstelling - in openlucht! De afgelopen weken was het er op vrijdagavond telkens gezellig druk, maar dat kon moeilijk anders omdat Kadir Balci en Lien Van de Kelder, als viewmasters van dienst, voor respectievelijk een film met Johnny Depp en eentje van François Ozon kozen. Twee wijvenfilms, dus.

 

tremors,viewmaster,dokstrand,dokgent5) Nu vrijdag is het mijn beurt om een 'zandfilm' te kiezen en wordt - eindelijk! - de zwaar cinefiele kaart getrokken. Eerlijk: ik heb lang getwijfeld tussen Tremors van Ron Underwood en Woman in the Dunes van Hiroshi Teshigahara (omdat ik die in De Standaard ooit vier sterren heb gegeven, dus dan moet het wel een goede film zijn). Uiteindelijk heb ik mijn hart laten spreken en gekozen voor de meest tijdloze (en tegelijk de meest indringende, contemplatieve en bovenal diepgravende wormfilm aller tijden). Tremors, dus.

 

6) Geen nood echter voor fans van Woman in the Dunes. Die wordt volgende week vertoond - op aanraden van het Offscreen Film Festival. Typisch.

 

7) In een niet eens zo onverdienstelijke poging om meer dan twee man en een paardenkop te lokken, verwoord ik het op de website van Viewmaster als dusdanig:

 

tremors,viewmaster,dokstrand,dokgent

'Ik weet niet waarom, maar toen ik het thema zand las, was dit de eerste film waar ik aan dacht - op Lawrence of Arabia na uiteraard. Of misschien moet ik gewoon toegeven dat ik de afgelopen jaren versummerblockbustered ben en nu even geen zin heb in zware arthouse cinema - daar dient de winter voor, en die duurt in België al lang genoeg. Maar vergis je niet: Tremors is niet zomaar een B-film, het is de perfécte B-film! Nagelbijtend spannend het ene moment, onwaarschijnlijk grappig het andere, en nooit op zo'n groteske wijze dat het louter camp zou zijn. Voor de duidelijkheid: Tremors smeekt niet om serieus genomen te worden - verre van. Maar er zijn weinig (monster)films die zo'n knap evenwicht vinden tussen suspense en humor, en met een score van 88% op RottenTomatoes.com ben ik duidelijk niet de enige die daar zo over denkt. Kortom: de ultieme guilty pleasure!'

 

8) Er zijn strandstoelen! En drank! En cultureel weefsel!

 

9) Mocht het dan toch regenen, hagelen, sneeuwen of - ik kijk van niets meer op - vriezen, dan verhuist de filmvoorstelling naar DOKloods (op zeventien seconden stappen van DOKstrand). Ze wordt dan bovendien voorafgegaan door een live geïmproviseerde remake van The Wicker Man met Frank Deboosere in de rol van - afhankelijk van de versie die jou het meest is bijgebleven - Edward Woodward of Nicolas Cage.

 

tremors,viewmaster,dokstrand,dokgent10) En stél dat het zou regenen, hagelen, sneeuwen of vriezen, dan kruipt iedereen gewoon gezellig samen onder een (zelf meegebracht) deken en drinkt (aan de bar te verkrijgen) warme dranken. In mijn geval zou ik daar dan nog een flinke scheut whisky bij kappen, maar ik heb dan ook een gelegenheidsdrankprobleem.

 

Zin gekregen om te komen? Klik dan hier!