French Movie

14 januari 2013 | Commentaren (0)

CollegeHumor heeft de affiches van een aantal Oscarfilms aangepast aan hoe de doorsnee Amerikaanse bioscoopganger ze ziet. Die van Amour lijkt mij alvast redelijk accuraat.

 

23d753a42526f9c512c57d9ee4308a82-more-accurate-titles-for-2013s-oscar-nominated-movies.jpg

04:11 in Film | Permalink | Tags: collegehumor, movie posters, oscar | |

Big In Japan

12 januari 2013 | Commentaren (0)

93de72_c666832858dad8e39a0620481bed4f5b.jpg_srz_218_309_75_22_0.50_1.20_0.jpgHitoshi Matsumoto is big in Japan – letterlijk en figuurlijk. De komiek brak er zes jaar geleden potten in de bioscoop met Big Man Japan, een amusante fake documentaire over een reus die Japan tegen gevaarlijke monsters moet beschermen, maar daar helemaal geen zin in heeft. De komedie werd ook in de VS goed ontvangen en even leek het er zelfs op dat er een Amerikaanse remake zou komen. Tot bekend raakte dat er een – God weet waarom – nieuwe Godzilla in de steigers staat, en uiteraard blijft die groot uitgevallen salamander Japans belangrijkste exportproduct, na de Sony PlayStation en de Toyota Corolla.

 

Voor wie intussen echter nieuwsgierig is geworden naar het origineel (dat nooit de Belgische bioscopen heeft gehaald), is er goed nieuws: Big Man Japan is sinds deze week uit op dvd, net als Symbol, de tweede film van Hitoshi Matsumoto. In maart verschijnt ten slotte ook zijn derde film: Scabbard Samurai.

 

Dogtown & G-Boys

09 januari 2013 | Commentaren (0)

© unknown.jpgElke zichzelf respecterende stad heeft een zichzelf nog méér respecterende skate scene. Zo ook Gent, waar het ‘utopisch printcentrum’ Topo Copy al enkele maanden broedt op een bijzonder gelimiteerd boek van de markantste Gentse skaters – van 1989 tot 1999. Van digitale toestellen was toen op de Gentse trottoirs nog geen sprake, maar gelukkig hebben skaters altijd iets met analoge camera’s gehad – kwestie van geen kickflip of noseslide voor het nageslacht verloren te laten gaan.

 

In verschillende onwelriekende schoendoezen werden uiteindelijk ruim vijfhonderd al dan niet heroïsche foto’s gerecupereerd, waarvan tachtig in het boek Shoebox Memories staan (dat uitkomt op slechts honderd exemplaren) en twaalf straks ook een plaats krijgen in het nieuwe Gentse Skatepark Tondelier. Maar eerst wordt er zaterdag op gefeest (en allicht ook geskatet) in DOK.

 

Hieronder alvast een kleine preview. Voor de duidelijkheid: de namen zijn van de fotografen, niet van de skaters.

 

DAVID NEIRINGS

© David Neirings2.jpg

TOM DESEYNE

© Tom Deseyne.jpg

CHRISTOPHE DE PAEPE

© Christophe De paepe.jpg

NATHALIE MACHARIS

© Nathalie Macharis.jpg

STIJN LAMMERTYN

© Stijn Lammertyn.jpg

Black Color

07 januari 2013 | Commentaren (0)

De ene fotograaf flitst zich een kleurrijke baan door de straten van Peking en Cannes, de andere observeert het leven in Bolivia en Peru in – we hebben niet geteld hoeveel – tinten grijs. 44 Gallery biedt nog tot 27 januari onderdak aan het kosmopolitische oeuvre van de globetrotters Wouter Van Vaerenbergh en Olivier Bekaert, wier werkwijze op het eerste gezicht sterk van elkaar verschilt. Wat er Franky Verdickt, die zelf ook constant de wereld afreist voor zijn gerenommeerde reeks Totem, gisteren voor zijn openingspeech echter niet van weerhield om op zoek te gaan naar wat de twee met elkaar gemeen hebben. Op een indrukwekkend aantal frequent flyer miles na welteverstaan.

 

Maar neem vooral zelf de proef op de som, en kom zo ook nog eens in Brugge.

 

WOUTER VAN VAERENBERGH

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

 

OLIVIER BEKAERT

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

‘Oh, nee! De hars is op!’

04 januari 2013 | Commentaren (1)

RP-Guitar-One61-Ltd.jpgTwee maanden geleden schreef ik voor de jaarlijkse multimediaspecial van Knack Focus een artikel over 3D-printing, en dat wou ik u - in tijden van trendrapporten - niet onthouden.

Printen we morgen allemaal een nieuwe broodrooster van thuis uit, in plaats van er vijf kilometer verder om te rijden bij Vanden Borre? Nee, natuurlijk niet. Dat duurt nog zeker vijf jaar.

De satirische website Funny or Die stuurde onlangs een bijzonder grappig filmpje de wereld in: Bar Refaeli’s Sex Tape Kickstarter, waarin het Israëlische fotomodel probeert om via crowdfunding geld op te halen om haar grote droom te verwezenlijken. Ze wil graag – ‘this project could not be more near and dear to my heart, and therefore my boobs’ – een deftige sekstape te maken en heeft daarvoor tienduizend dollar nodig. Refaeli haalt uiteindelijk 925.305.131 dollar op.

 

Voor de slechte verstaander: het filmpje is een parodie op de smeekbedes die mensen soms op de crowdfunding-website Kickstarter gooien om geld op te halen voor – een kleine bloemlezing – een kaasmachine, een homoseksueel bordspel, een documentaire over ‘echte zombies’ en koekjes waar zowel honden als hun baasjes even verlekkerd op zullen zijn. Nee, geen van die projecten heeft zijn doelstelling gehaald, laat staan een veelvoud daarvan. Ze hadden moeten inzetten op een knappe blondine.


3D-printing, 3D, printer, cubify, form 1, knack focus, formlabs, bar refaeli, kickstarterMaar het kan wel degelijk ook zonder blondine, sekstape of smeekbede – zolang er maar 3D-printers aan te pas komen. Op 26 september hoopte het Amerikaans bedrijf Formlabs om via Kickstarter honderdduizend dollar op te halen, opdat het de eerste betaalbare 3D-printer op de markt zou kunnen brengen die een miniatuurversie van de Eiffeltoren er niet als een mislukte tandenstoker doet uitzien. Een maand later stond de teller op iets meer dan honderdduizend dollar – 2.945.885 dollar, om precies te zijn.


De jonge ingenieurs achter de – het is niet iedereen gegeven om sexy namen te verzinnen – Form 1 waren naar eigen zeggen hooguit lichtjes verrast door het enorm succes van hun 3D-printer. Ze wisten dat er onder architecten en juweliers vraag was naar ‘een Macintosh’ – een compact, betrouwbaar en bovenal makkelijk te gebruiken toestel dat misschien niet hetzelfde kan als een gigantische 3D-printer die honderdduizend euro kost, maar wel steevast kwaliteit levert. Blijkt dat ze gelijk hadden: de eerste duizend bestellingen zijn inmiddels binnen. Kostprijs: iets meer dan tweeduizend euro (inclusief een liter hars, om meteen te beginnen printen).


Architecten, juweliers, ... De kans is groot dat u zich niet meteen aangesproken voelt, en het zal sowieso ook nog wel een tijd duren voor bedrijven zich met 3D-printers op de consument richten. Dat van die vijf jaar in de inleiding was dus eigenlijk maar een deontologisch abject trucje om u een artikel over een op het eerste gezicht dodelijk saai onderwerp te doen lezen.


3D-printing, 3D, printer, cubify, form 1, knack focus, formlabs, bar refaeli, kickstarterVraag aan honderd Vlamingen of ze ooit een 3D-printer in huis zullen halen en zeker tachtig antwoorden resoluut ‘neen’. Vroeg je echter in 1984 – het jaar waarin Apple met de eerste Macintosh op de proppen kwam – aan honderd Vlamingen of ze thuis ooit een computer zouden hebben staan, er hadden er ruim meer dan tachtig gedacht dat je teveel naar Battlestar Gallactica en V had zitten kijken. Niet dat de Vlaming er principieel tegen was, ‘maar wat doe je daar in godsnaam mee?’


Over 3D-printers kun je ontegensprekelijk hetzelfde zeggen, maar er zijn wel degelijk grote voordelen aan verbonden. Het meest praktische voordeel: reserveonderdelen. De NASA en het Amerikaans leger zouden al volop aan het experimenteren met 3D-printers – kwestie van niet continu tonnen reserveonderdelen te moeten meesleuren, maar ze gewoon op locatie te kunnen printen. Datzelfde principe zou echter ook kunnen toegepast worden in de bouwsector, door garagisten of zelfs in ziekenhuizen voor het – mee bezig – 3D-printen van organen.


Toegegeven, tenzij je zelf verbouwingswerken uitvoert, graag aan auto’s sleutelt of al eens een levend wezen opensnijdt, is er nog altijd geen dringende reden om snel een 3D-printer in huis te halen. Maar geef toe dat het een aantrekkelijk idee is om alles altijd en overal bij de hand te hebben of alvast nooit meer ergens dagen op te moeten zitten wachten. Ook voor bepaalde handelaars zou het overigens een goede zaak zijn – alleen al de dure stockruimte die ze ermee kunnen uitsparen, maakt de investering in een 3D-printer de moeite waard.


3D-printing, 3D, printer, cubify, form 1, knack focus, formlabs, bar refaeli, kickstarterVolgens sommige experts zal het daar in eerste instantie ook bij blijven: als mensen iets moeten geprint hebben, sturen ze het gewoon online door of ze gaan ermee langs in de plaatselijke 3D-printshop. Al rekent een bedrijf als Cubify er ook wel op dat het snel de Cube 3D Printer aan zoveel mogelijk gezinnen zal kunnen slijten – voor iets meer dan duizend dollar. Let wel: met zo’n relatief goedkoop toestel print je best geen auto-onderdelen, maar dat lijkt ook helemaal niet het soort toepassing dat Cubify voor ogen heeft. Op zijn website pakt het uit met plastic ringen, flashy iPad-hoezen en zelfs bonte gitaren. Erg professioneel zien die laatste er niet uit, en het is ons ook niet echt duidelijk hoe dat zit met het printen van de snaren. Maar er hebben al mensen briljante nummers gemaakt op maffere instrumenten, en het lijkt ons wel handig voor bands die op tournee hun bagage kwijtraken. ‘Och, geen erg: ik print straks op de kamer wel vlug twee gitaren en een drumstel.’