A death. What’s that? A bonus?!

04 februari 2013 Commentaren (0)

GY8 DS.jpgMet haar bonte reeks Growing Young, waarvoor ze bejaarden als spelende kinderen in reuzendecors liet rondhuppelen, werkte de Gentse fotografe Delphine Lebon zich vorig jaar in de gunst van de jury van de Canvascollectie.

 

Het deed mij denken aan een inmiddels roemruchte theorie van George Costanza uit Seinfeld over hoe onze levenscyclus beter andersom zou zijn: "The most unfair thing about life is the way it ends. I mean, life is tough. It takes up a lot of your time. What do you get at the end of it? A death. What’s that? A bonus?! I think the life cycle is all backwards. You should die first, get it out of the way. Then you go live in an old age home. You get kicked out for being too healthy, go collect your pension, then, when you start work, you get a gold watch on your first day. You work forty years until you’re young enough to enjoy your retirement. You drink alcohol, you party, and you get ready for high school. You go to primary school, you become a kid, you play, you have no responsibilities. You become a little baby, you go back, spend your last 9 months floating with luxuries like central heating, spa, room service on tap, then you finish off as an orgasm! Amen."

 

Ook in de andere fotoreeksen van Lebon sijpelt flink wat humor en oprechte verwondering voor het leven en de maatschappij door. Ze maakt daarmee deel uit van een school jonge wolven die fotografie op eigenzinnige en roerende wijze naar haar hand durft te zetten.

 

Lebon stelt nog tot 3 maart tentoon in de Gentse Zebrastraat.

GY6DS.jpg

BedDS.jpg

BusDS.jpg

21:46 in Art, Photos | Permalink | Tags: delphine lebon, zebrastraat | |

Distance Left to Paint

03 februari 2013 Commentaren (1)

LD_SeaMania.jpgHet valt niet te ontkennen dat het oeuvre van de Belgische schilder Luc Dondeyne fotografisch aandoet. Maar er gaat tegelijk een sterk impressionistisch gevoel voor melancholie en narratieve intensiteit van uit die het fotografische overstijgt.

 

In het pas verschenen boek Distances gaan drie auteurs dieper in op het werk van Dondeyne: Oscar van den Boogaard laat er zijn literaire pen op los, Thibaut Verhoeven plaats het in een kunsthistorische context en Sven Vanderstichelen heeft oog voor de evolutie van zijn oeuvre. Gelijk drie goede redenen om er nog eens een tentoonstelling aan op te hangen, dacht galerie Transit in Mechelen. De expo loopt tot 17 maart.

LD_Intermission_80x120_w.jpg

Elsewhere-140x200cm-2012.jpg

WaveMaster 110x140cm 2012 B.jpg

Bert Danckaert: Celluloid Rothko

27 januari 2013 Commentaren (0)

bert danckaert, stieglitz 19Volgens de Antwerpse fotografiedocente Inge Henneman toont Bert Danckaert de stedelijke omgeving op een uitzonderlijke manier. ‘De precieze fragmenten van ordinaire straatgevels, die hij met de camera selecteert op zijn omzwervingen in de stad, krijgen een beeldende autonomie. Meer nog: zijn blik transformeert de saaie, doodgewone architectuur waar we aan voorbijgaan tot een esthetische constructie.’ Wie luttele seconden naar zijn foto’s kijkt, begrijpt waarom sommigen ze vergelijken met de schilderijen van Rothko of Raoul de Keyser. Alleen moest Danckaert er zijn atelier voor verlaten – hetgeen nu misschien ook weer niet de zwaarste opdracht was, als je weet dat Havana, Mumbai, Peking en Kaapstad de eindbestemmingen waren.

 

In de toonaangevende Antwerpse fotogalerij Stieglitz 19 loopt nog tot 3 maart een tentoonstelling van zijn werk.

bert danckaert, stieglitz 19

bert danckaert, stieglitz 19

bert danckaert, stieglitz 19

Veerle Frissen: Gestoorde Fotografie

19 januari 2013 Commentaren (1)

VeerleFrissenDeStandaard3.jpgVoor haar eindwerk aan het Gentse KASK kreeg fotografe Veerle Frissen vier jaar geleden een veertien. ‘Ze zijn daar blijkbaar niet snel onder de indruk’, stond toen in dS Magazine. ‘Wij waren guller geweest. Alleen al omdat ze een in se behoorlijk afgezaagd thema zo origineel en ontwapenend in beeld brengt.’ Het thema was ‘gestoorde vrouwen’ en de wijze waarop Frissen dat in beeld bracht, was ontegensprekelijk origineel – feeëriek, prettig gestoord, knap geënsceneerd en altijd met zichzelf in de hoofdrol.

 

Dat laatste is sindsdien niet steeds meer het geval, al duikt de fotografe nog geregeld zelf op in haar werk. Aan de andere karakteristieken blijft ze echter vasthouden: ‘Ik hou ervan om een eigen universum te construeren dat baadt in een dromerige en lichtsurrealistische sfeer,’ vertelt ze op de website van het Cultuurcentrum Maasmechelen, dat van 20 januari tot 9 maart uitpakt met een tentoonstelling van haar werk. ‘Mijn focus ligt op de innerlijke wereld van de mens. Ik probeer me gevoelens en fantasieën eigen te maken, met de nodige zin voor humor en zelfrelativering.’

VeerleFrissenDeStandaard5.jpg

VeerleFrissenDeStandaard2.jpg

VeerleFrissenDeStandaard4.jpg

Dogtown & G-Boys

09 januari 2013 Commentaren (0)

© unknown.jpgElke zichzelf respecterende stad heeft een zichzelf nog méér respecterende skate scene. Zo ook Gent, waar het ‘utopisch printcentrum’ Topo Copy al enkele maanden broedt op een bijzonder gelimiteerd boek van de markantste Gentse skaters – van 1989 tot 1999. Van digitale toestellen was toen op de Gentse trottoirs nog geen sprake, maar gelukkig hebben skaters altijd iets met analoge camera’s gehad – kwestie van geen kickflip of noseslide voor het nageslacht verloren te laten gaan.

 

In verschillende onwelriekende schoendoezen werden uiteindelijk ruim vijfhonderd al dan niet heroïsche foto’s gerecupereerd, waarvan tachtig in het boek Shoebox Memories staan (dat uitkomt op slechts honderd exemplaren) en twaalf straks ook een plaats krijgen in het nieuwe Gentse Skatepark Tondelier. Maar eerst wordt er zaterdag op gefeest (en allicht ook geskatet) in DOK.

 

Hieronder alvast een kleine preview. Voor de duidelijkheid: de namen zijn van de fotografen, niet van de skaters.

 

DAVID NEIRINGS

© David Neirings2.jpg

TOM DESEYNE

© Tom Deseyne.jpg

CHRISTOPHE DE PAEPE

© Christophe De paepe.jpg

NATHALIE MACHARIS

© Nathalie Macharis.jpg

STIJN LAMMERTYN

© Stijn Lammertyn.jpg

Black Color

07 januari 2013 Commentaren (0)

De ene fotograaf flitst zich een kleurrijke baan door de straten van Peking en Cannes, de andere observeert het leven in Bolivia en Peru in – we hebben niet geteld hoeveel – tinten grijs. 44 Gallery biedt nog tot 27 januari onderdak aan het kosmopolitische oeuvre van de globetrotters Wouter Van Vaerenbergh en Olivier Bekaert, wier werkwijze op het eerste gezicht sterk van elkaar verschilt. Wat er Franky Verdickt, die zelf ook constant de wereld afreist voor zijn gerenommeerde reeks Totem, gisteren voor zijn openingspeech echter niet van weerhield om op zoek te gaan naar wat de twee met elkaar gemeen hebben. Op een indrukwekkend aantal frequent flyer miles na welteverstaan.

 

Maar neem vooral zelf de proef op de som, en kom zo ook nog eens in Brugge.

 

WOUTER VAN VAERENBERGH

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

 

OLIVIER BEKAERT

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

black color, wouter van vaerenbergh, expo, olivier bekaert, 44 gallery, brugge

De Strafste GO-GO Gentenaars!

03 januari 2013 Commentaren (1)

Het is u met de feestdagen mogelijk ontgaan, maar op redelijk miraculeuze wijze ben ik door De Gentenaar genomineerd als Strafste Gentenaar in de categorie Media - naast onder meer Anemone Valcke, Cesar Casier, Johan Heldenbergh en de daadwerkelijk alomtegenwoordige Fredo De Smet.

 

Omdat ik het echter wat onkies vind om voor mezelf (uiterst rechtse kolom; derde naam op de lijst) reclame te maken, zou ik graag een lans en mogelijk ook een been breken voor de Gent GO-GO Roller Girls in de categorie Sport. Enerzijds omdat roller derby de enige echt mannelijke sport is - alleen homo's kijken naar mannen in korte broeken die met ballen spelen; hetero's kijken naar vrouwen op rolschaatsen die voor zichzelf namen verzinnen als Suzy Hotrod en elkaar in spandex de vloer aanvegen. Anderzijds omdat ze onlangs het eerste Benelux-toernooi wonnen, ze nu zelfs op Europees niveau ploegen van de baan rollen en ze sinds kort ook - als enig Belgisch team - officieel lid zijn van de Women's Flat Track Derby Association.

 

Nee, het mag duidelijk zijn dat uw stem toebehoort aan de Gent GO-GO Roller Girls.

Ben.jpg

TITI + THE MOVIES

06 december 2012 Commentaren (0)

Kristien Follon, fashion film, titi, the german kid, christophe johannsZeggen dat er, een jaar na FASH!ON/off, inmiddels zoiets als 'de Belgische modefilm' bestaat, zou lichtjes overdreven zijn. Wat gelukkig niet wil zeggen dat hier absoluut niets gebeurt. Er is talent, en er is kennelijk ook goesting - getuige deze zestien (!) minuten durende kortfilm van modeontwerpster Kristien Follon (aka TITI + THE GERMAN KID) en regisseur Christophe Johanns. De film is gemaakt met de huidige wintercollectie in het achterhoofd, en met een pak songs van onder meer Vermin Twins, Kavinsky, Charlie Parker en Liaisons Dangereuses.

 

Nicolas Karakatsanis - The Expo

23 november 2012 Commentaren (0)

nicolas 4.jpg‘Fotografie is voor mij een soort tegenreactie op mijn werk als fotografieleider’, zegt Nicolas Karakatsanis, een cinematografisch genie dat er de afgelopen jaren op toezag dat onder meer Linkeroever, Rundskop en een dozijn kortfilms er heerlijk onheilspellend uitzagen. ‘Ik heb het gevoel dat ik nu toe altijd mijn ding heb kunnen doen, zonder veel compromissen te moeten sluiten. Maar er zijn ook regisseurs geweest die mij inhuurden omdat ik op het knopje van een camera kan drukken en verder totaal niet in mijn stijl geïnteresseerd waren. Ik werd verondersteld om dingen te reproduceren die zij ergens anders hadden gezien.’

 

Dat is meteen ook de reden waarom Karakatsanis, die met The Loft inmiddels ook zijn eerste stappen in Hollywood zette, naar eigen zeggen altijd meer voldoening zal halen uit zijn werk als fotograaf: ‘Dan voel ik mij vrij en kan ik laten zien wie ik echt ben.’ In de Brusselse Alice Gallery kom je de komende maand te weten wat hij daarmee bedoelt, maar evenzeer wat Erik Van Looy bedoelt als hij hem ‘niet zozeer de prins dan wel de koning van de duisternis’ noemt.

 

nicolas1.jpg

nicolas2.jpg

nicolas 3.jpg

Marc Newson. Works.

01 oktober 2012 Commentaren (0)

ce_newson.jpgDrie jaar geleden telde iemand op een veiling net geen anderhalf miljoen euro neer voor een chaise longue. De ontwerper van het blinkend stuk meubilair? Marc Newson. Nu is het een feit dat zijn Lockheed Lounge (zie onder) er spectaculair goed uitziet, dat er maar een handvol van gemaakt zijn en dat zeker één ervan een close encounter met de derrière van Madonna heeft gehad (in de sublieme videoclip van Mark Romanek voor Rain). Maar anderhalf miljoen euro is misschien toch wat aan de dure kant.

 

In zijn nieuwe boek Marc Newson. Works staan nog meer spectaculaire (en spectaculair dure) dingen waar de Australische industriële ontwerper verantwoordelijk voor is, inclusief zijn eigen horlogemerk Ikepod, een reeks pannen voor Tefal en de Qantas Airways-zetels in businessklasse. De prijs van het boek is overigens ook niet mis: €750. Al heb je voor dat geld dan uiteraard wel de limited edition. De gewone is voor later.

 

ce_newson_02.jpg

ce_newson_03.jpg

ce_newson_09.jpg

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende