From Back Home

16 december 2011 Commentaren (0)

person-flyer-recto.jpgDe Gentse galerij Flinxo brengt twee Zweedse topfotografen naar de Zebrastraat: Anders Petersen en JH Engström. De eerste is zonder twijfel de bekendste – niet in het minst omdat hij al ruim veertig jaar meedraait en Tom Waits in 1985 één van zijn foto’s gebruikte voor de cover van zijn tijdloze album Rain Dogs.

 

Maar ook Engström, die in de jaren negentig stage liep bij Petersen, heeft intussen een stevige internationale reputatie opgebouwd. Voor de reeks From Back Home trok hij, samen met zijn mentor, naar zijn landelijke geboortestreek Värmland. Hij keerde, ook alweer met zijn mentor, terug met meer dan tweehonderd markante foto’s waarmee de twee in 2009 op het prestigieuze fotofestival Les Rencontres d'Arles in de prijzen vielen. Sindsdien reist de reeks de wereld rond, en ze is nu ook tot 29 januari te zien in de Gentse Zebrastraat.

 

Ik ben er gisteren al even gepasseerd en neem het van mij aan: de expo is die 2,5 euro méér dan waard.

 

ANDERS PETERSEN

071.jpg

 

ANDERS PETERSEN

149.jpg

JH ENGSTRÖM

066_003229.jpg

JH ENGSTRÖM

056_003229.jpg

500!

18 november 2011 Commentaren (0)

Zopas opgemerkt dat dit mijn 500ste blogpost is.

 

500-euros.jpg

500

500

500

500

500

500

Wild Party Animals

07 november 2011 Commentaren (0)

Geen idee of hij er nog mee bezig is - de laatste foto op zijn website dateert van 2010 - maar het concept van de reeks Vom Bleiben van de Duitse fotograaf André-Alexander Giesemann is interessant: 'Vom Bleiben documents the moment in which the night at the techno club is over and the visitors have left the location. It is the moment in which the traces of the event become visible. The cleaning-lights illuminating the room evoke a sense of awakening in the visitors. When the clubs close at daytime, we enter their rooms and the battlefield that has been left behind. As soon as the last visitors have left and the cleaning-light has been turned on, we start to photographically record the present scene and atmosphere. The moment before everything is put back in order exists only for a short time.'

 

Kort samengevat (en afgaande op de foto's): party animals zijn - stating the obvious, maar toch - beesten!

 

wom bleiben, André-Alexander Giesemann

Peter Lindbergh On Beauty

05 november 2011 Commentaren (0)

 

peter lindbergh, interview, fotomuseumDe nieuwe trailer van Mei Vandeberghe hierboven voor de Peter Lindbergh-tentoonstelling in het Antwerpse FotoMuseum deed er mij aan denken om hieronder een deel van mijn recent interview met de fotograaf online te gooien - kwestie van nóg meer volk te overtuigen om voor eind januari de expo te bezoeken. Het volledig interview voor dS Magazine lees je hier.

 

Voor de duidelijkheid: Peter Lindbergh is een van de belangrijkste modefotografen van de voorbije dertig jaar. Met Anna Wintour maakte hij op het einde van de jaren ’80 de Amerikaanse Vogue weer toonaangevend; hij was de eerste die een half dozijn toekomstige supermodellen voor zijn lens (en David Fincher op het idee voor de legendarische videoclip Freedom van George Michael) bracht; sindsdien heeft hij zowat elke godin op aarde monochroom voor het nageslacht bewaard; samen met Herb Ritts, Patrick Demarchelier, Bruce Weber en Richard Avedon behoort Lindbergh tot een select clubje fotografen dat niet één, maar twee Pirelli-kalenders op zijn cv heeft staan; en nu krijgt hij dus een indrukwekkende overzichtstentoonstelling in het Antwerpse FotoMuseum.

 

MOOI = SAAI

 

peter lindbergh, interview, fotomuseumVoor iemand die nooit echt in mode geïnteresseerd was, heeft Lindbergh in de sector een imponerende carrière uitgebouwd. ‘Begrijp mij niet verkeerd,’ zegt hij. ‘Ik heb mode graag. Op een feestje heeft iemand mij ooit verteld dat het voor veel mensen de enige artistieke uitlaatklep is – als je niet kan tekenen en je speelt geen instrument, dan is het samenstellen van de perfecte outfit misschien wel het enige waarmee je creatief bezig bent.’ De fotograaf lacht: ‘Ik vond wat ik deed op slag minder irrelevant. Maar het heeft er helaas niet voor gezorgd dat ik er zelf meer mee bezig ben. Zie mij hier zitten in hetzelfde vormeloos hemd dat ik al jaren draag.’


Het is vreemd om iemand als Peter Lindbergh zijn modewerk als irrelevant te horen bestempelen. ‘Zo denk ik er natuurlijk vandaag niet meer over, maar in het begin was het even wennen: het was helemaal niet mijn bedoeling om in de modewereld aan de slag te gaan, en dan lijkt het allemaal zo belangrijk niet. Meer nog: mode is niet belangrijk. Mijn werk draait niet om de kleren, het draait om wie ze draagt – om de vrouwen die ik fotografeer. Af en toe krijg je af te rekenen met een opdrachtgever die dat niet begrijpt, maar de meeste modehuizen en magazines zijn in de eerste plaats op zoek naar een straf beeld.’


En een mooi beeld? Lindbergh veert recht: ‘Wat is mooi? Ik vind de mooie covers van heel wat modebladen verschrikkelijk saai en lelijk – gephotoshopte horror. Ik voel niets bij de vrouwen die daar opstaan, maar blijkbaar is dat nu het schoonheidsideaal. Als je mij dus zou vragen of het mijn taak is om vrouwen mooi te maken, dan is het antwoord ‘neen’. Ik ben opgegroeid in het Ruhrgebied; mijn definitie van ‘mooi’ zal ook altijd anders zijn dan die van de doorsnee marketingjongen. Maar dat geeft niet: schoonheidsidealen veranderen; een interessante vrouw blijft een interessante vrouw.  Schrijf maar op dat ik vrouwen er interessant wil laten uitzien.’


Kortom: dat Lindbergh als één van de eerste Naomi Campbell, Cindy Crawford, Linda Evangelista en Christy Turlington voor zijn lens haalde, had niets met hun schoonheid te maken. Nee, ze zagen er gewoon interessant uit. De fotograaf lacht: ‘En toch is het zo. Als beginnende modefotograaf ga je op zoek naar vrouwen die je interessanter vindt dan de vorige generatie modellen, omdat je niet kan blijven zoeken naar ‘mooiere modellen’. Het is niet zoals in de sport: je kan niet elk jaar een seconde schoner zijn dan het vorige schoonheidsrecord. Je zoekt dus naar andere modellen, en de supermodellen waren ontegensprekelijk anders – beduidend meer intrigerend dan het slaapverwekkend mooi type model uit de jaren ’80.’

Bekende Bleiters

04 november 2011 Commentaren (0)

waterlanders, bart heynen, ds magazine, Roos Van Acker, Ella-June Henrard, Isolde Lasoen, Goedele Liekens, Elodie Ouedraogo, Tim Van Steenbergen, expo, boekIn dS Magazine staat elke week een fotoreeks van Bart Heynen: Waterlanders. Het opzet is simpel: Heynen maakt een portret van al dan niet bekende Vlamingen, terwijl de tranen hen van de wangen rollen. Al zal het wel niet altijd even simpel geweest zijn om mensen te overtuigen of ze aan het huilen te krijgen - het einde van Gremlins werkt bij mij altijd.

 

De fotograaf kreeg uiteindelijk 35 bleiters voor zijn lens, onder wie Roos Van Acker, Ella-June Henrard, Isolde Lasoen, Goedele Liekens, Elodie Ouedraogo en Tim Van Steenbergen, en die staan nu ook allemaal in een boek (uitgegeven bij Lido). Bovendien opent vandaag ook een tentoonstelling van het project in de studio van Bart Heynen.

waterlanders_roos_van_acker.jpg