Madonna met kip

20 september 2010 Commentaren (0)

 

Ze zijn alle twee - enfin, drie - niet meer wat ze geweest zijn, maar als Madonna en Dolce & Gabbana samen een campagne maken, kan ik niet anders dan kijken.

Marc Jacobs leest!

marcjacobs.jpgJe weet wanneer iets dat al hot is op het punt staat nog hotter te worden, als Marc Jacobs ermee op de proppen komt. De Amerikaanse ontwerper is van plan een boekenketen uit de grond te stampen - Bookmarc - en hij gooide vorige week hoogstpersoonlijk de deuren van de eerste winkel in New York open. Voor de Marc Jacobs-potloden zal het niet zijn, voor de notitieblokken met 'The Gay Gatsby' en 'Moby's Dick (LOL)' op de cover nog veel minder, maar iets zegt mij dat de boekenselectie mij bij een volgend bezoek aan NY wel eens naar 'the corner of Bleecker and West 11th street' zou kunnen drijven. De naam van de keten is overigens best grappig, maar in de toekomst misschien toch eerst eens checken op de URL nog beschikbaar is.

 

bass.JPGEn nu we het toch (een beetje) over fashion hebben: check de verbluffend knappe zomercollectie die het Australische duo sass & bide enkele dagen geleden in Londen de catwalk opstuurde. Weet je meteen waarin La Roux de komende maanden op het podium staat. Trouwens, kennelijk is ook Jamelia fan, maar dat snappen we dan toch niet helemaal. Tenzij ze naar een carrière op zoek is natuurlijk; dan houdt het ergens nog steek.

Ch-ch-ch-ch-ch-cherry Bomb!

15 september 2010 Commentaren (0)

Soundtrack.jpgHet is zover: vanaf vandaag speelt de debuutfilm van Floria Sigismondi in de zalen. Voor de duidelijkheid: Sigismondi is een van de strafste (mode)fotografen van de voorbije twintig jaar én het brein achter meesterlijke videoclips voor Sigur Ros (Untitled #1), Marilyn Manson (The Beautiful People) en The White Stripes (Blue Orchid).

 

Als zo iemand dan beslist om het verhaal van de all chicks rockgroep The Runaways te vertellen, verwacht je vuurwerk, of toch op zijn minst vijftig cuts per minuut, waarvan twintig jumpcuts, en het gebruik van zeker honderddertig verschillende soorten kleurenfilters. Wrong. The Runaways ziet er meestal even klassiek uit als de plot in elkaar zit. Sigismondi schetst netjes hoe Joan Jett (Kristen Stewart) midden jaren zeventig de cultband The Runaways opricht om hem vier jaar later uit elkaar te zien spatten, na het vertrek en de mental breakdown van part-time lolita, part-time rocknimf Cherie Currie (Dakota Fanning). Waarop Jett zich in haar kamer terugtrekt om I Love Rock 'n' Roll te schrijven, wat uiteraard geen nummer van The Runaways is, maar een Hollywood-producent heeft 'iets' nodig om een film over een weinig bekende cultband te verkopen (zelfs al is die doordrenkt van oestrogeen).

 

Voor een film over vijf zotte - pardon our French - wijven had The Runaways gerust een pak meer rock-'n'-roll mogen zijn. Maar Stewart en vooral ook Fanning injecteren de juiste bad ass attitude in hun rollen, terwijl songs als Cherry Bomb en Queens of Noise door de Dolby Surround-boxen knallen. Op de soundtrack (zie hoes hierboven) worden die trouwens ook door de twee actrices ingezongen. Bit strange, maar het werkt, en daarnaast staan er op het album sowieso ook nummers van The Runaways (de echte, dus), The Stooges, de Sex Pistols en David Bowie.

 

Over kostuums en dikke nekken

09 september 2010 Commentaren (0)

IMG_1632.JPGIk hou van kostuums, of toch zeker van kostuumvestjes. In mijn kast hangen exemplaren van Ann Demeulemeester, Kris Van Assche, Raf Simons, Martin Margiela en een paar uitheemse ontwerpers wier namen mij nu ontglippen. Ja, de N-VA kan trots op mij zijn.

 

Een van de dingen die nog in mijn collectie ontbreekt, is een kostuum van Café Costume – je weet wel, de hofleveranciers van Soulwax. Vroeger had ik daar altijd een perfect excuus voor: twee, drie keer heen en weer naar Antwerpen of Brussel rijden om een kostuum op te meten, passen, retoucheren, ... Niet dat ik sowieso niet wekelijks in Antwerpen of Brussel moet zijn, but it all just seemed like a lot of fuss. Dat excuus heb ik sinds gisteren niet meer – na bubbels, een spitburger en een bord vol Italiaanse hapjes te hebben gedegusteerd op de opening van Café Costume Ghent, alwaar naast een hoop schoon volk ook David Dewaele met een camera van Jim rondliep. Don’t ask.

 

IMG_1640.JPGDat laatste was trouwens ook moeilijk geweest, want om half tien begon het concert van LCD Soundsystem, dus ging het na die bubbels, spitburger en Italiaanse hapjes redelijk snel naar de Vooruit – door de gietende regen, en de Gentse hoerenbuurt, waar het voor een woensdagavond vrij druk was. Vanzelfsprekend waren James Murphy en de zijnen al begonnen, toen ik uiteindelijk toekwam, maar gelukkig was hij in een uitzonderlijk goede bui en speelde zelfs vier bisnummers. Al kunnen het er ook drie geweest zijn; mijn concentratievermogen werd enigszins aangetast door een onbekende vrouw van – zo bleek – dertig die op mij was afgestapt om mij een dikke nek te noemen, ‘maar ik ben er zelf ook een, dus zit er niet mee in.’ Dat heb ik ook niet gedaan, maar voor een ernstig, gepassioneerd concertverslag van een dito journalist die overdreven hard aan het opletten was, ben je hier aan een juister adres.

Is It an Aeroplane Music Video?

07 september 2010 Commentaren (0)

 

Die man met die Arne Quinze-constructie van rietjes op zijn hoofd is best leuk, maar voor de rest ben ik redelijk underwhelmed door de nieuwe (en bij mijn weten ook eerste) videoclip van Aeroplane.

11:26 in Art, Fashion, Music, Videos | Permalink | Tags: aeroplane | |