Humping Harmony Korine

29 oktober 2010 Commentaren (0)

 

Voor de ene is Harmony Korine een genie, voor de andere is hij een charlatan. Ik ben nooit helemaal zeker geweest: zijn scenario voor Larry Clarks Kids is een klassieker, zijn regiedebuut Gummo is ontegensprekelijk een straffe film, Julien Donkey-Boy valt onder de noemer 'interessant', Mister Lonely vond ik slaapverwekkend pretentieus - en ik gebruik dat woord niet vaak - en deze maand wordt in de Beursschouwburg het documentaireachtige Trash Humpers vertoond.

 

trash.jpgOp het eerste gezicht - ik heb hem zelf nog niet gezien - is Trash Humpers de cinefiele versie van Benidorm Bastards. Volgens betrouwbare bronnen bij de Beursschouwburg is het in de eerste plaats 'een ode aan cinematografisch vandalisme en een aanklacht op Amerika's hedendaagse botheid, obsceniteit, grofheid en onhebbelijkheid. Korine wil in zijn film op alle vlak de schoonheid van destructie laten zien. De titel alludeert op een triootje gestoorde paria's dat zich onder meer seksueel vergrijpt aan vuilnisbakken. Een veelbesproken, verontrustende film die nu reeds door vele filmtheoretici en -critici omschreven wordt als een uniek rebellerend experiment en een ijkpunt in hedendaagse subversieve cinema.'

 

Ik ben nog altijd niet compleet mee met wat ik er nu eigenlijk van moet verwachten, maar het is te hopen dat ik er na woensdag 17 november (wanneer hij in de Beursschouwburg wordt vertoond) iets zinnigers over kan zeggen dan over Mister Lonely. Of anders zie ik hem later wel op dvd - hij wordt verdeeld door Warp Films.

11:41 in Art, Film | Permalink | Tags: trash humpers, harmony korine | |

Leve Knack Weekend (en modefilms)!

28 oktober 2010 Commentaren (0)

62065.jpgWie een abonnement op Knack Weekend heeft, kan het sinds gisteren thuis op zijn/haar gemak doornemen mét foto's. Al de rest kan het sinds vandaag online lezen mét filmpjes. Voor de duidelijkheid: 'het' is mijn artikel over de afgelopen editie van A Shaded View on Fashion Film (en de opkomst van modefilm in het algemeen).

12:21 in Art, Fashion, Film, Press | Permalink | Tags: fashion film, kate moss | |

And the Oscar goes to ... Kanye West!

25 oktober 2010 Commentaren (0)

 

kanye-selita.jpgBescheiden zal Kanye West nooit worden, maar een videoclip van 34 minuten is er - zelfs voor zijn doen - misschien toch een béétje over. Ook al heeft hij daarmee, wat de meeste blogs en muzieksites nu ook mogen beweren, niet de langste clip uit de geschiedenis gemaakt. Die staat nog steeds op naam van Michael Jackson, wiens Ghosts (geregisseerd door plasticinegoeroe Stan Winston; zie onder) ruim 39 minuten duurt. Meer nog: Jackson staat met zes (!) titels in de top tien van langste videoclips aller tijden. Enkel Puff Daddy featuring Mase & Notorious B.I.G. (Been Around the World), MC Hammer (Too Legit to Quit), The Streets (MTV's 25th Birthday Celebration) en nu dus ook Kanye West zijn erin geslaagd om een paar clips van Jackson naar de nummers elf tot twintig door te verwijzen, waar eveneens werk van P. Diddy, R. Kelly, Tupac en Bobby Brown geparkeerd staat. Pas op: verder zijn die negers zwarte mannen vooral niet bezig met wie de langste heeft.

 

Maar het moet gezegd: Runaway (zo heet die superclip van Kanye, waarin naast Runaway nog andere songs uit zijn nieuwe album My Beautiful Dark Twisted Fantasy zitten) is een geenszins onaardig curiosum - geschreven door Hype Williams en blijkbaar geregisseerd door God zelf (Kanye, dus). De dialogen zijn soms wat onnozel, maar dat krijg je met flinterdunne verhaaltjes over (letterlijk, uit de lucht) gevallen engelen. De mise-en-scène daarentegen is ongelofelijk zelfverzekerd - gelukkig maar, want de clip bestaat in hoofdzaak uit (erg knappe) eye candy, zoals een tien minuten durende balletscène, een wat ongemakkelijke hommage aan Michael Jackson, een explosieve kusscène en, euh, fotomodel Selita Ebanks. Niet dat Kanye voor mijn part morgen aan een langspeelfilm moet beginnen but the dude's got talent.

 

I Don't Like Aids

19 oktober 2010 Commentaren (0)

lana1.jpgHoewel ik strikt genomen nooit iets heb 'ontworpen', leek dat hooguit een technicality, toen ze mij vroegen of ik geen foto wou veilen ten voordele van Designers Against Aids. De gevolgen van de ziekte liggen mij na aan het hart, en het heeft mij altijd mateloos geërgerd dat werkelijk élke grote benefietactie de afgelopen twintig jaar om de ziekte heen danste, als was erover spreken al voldoende om het zelf te krijgen. Echt, op een bepaald moment dacht ik dat acties als Levenslijn nog eerder ziektes zouden beginnen uitvinden dan dat ze ooit een geldinzameling voor aids-patiënten zouden organiseren.

 

Zou het kunnen dat aids niet sexy genoeg is voor Vlaanderen? Of is de ziekte misschien té sexy? En de verontwaardiging over de uitspraken van een religieuze zot (Leonard) zal ongetwijfeld oprecht zijn, maar ik heb soms schrik dat die verontwaardiging meer een gevolg is van een aversie tegen de katholieke kerk dan van een uitspraak als 'ze hebben het zelf gezocht' - een sentiment dat, vrees ik, nog altijd bij heel wat Vlamingen leeft. Anders had iemand hier tien, vijftien, twintig jaar geleden toch al een benefietactie op poten gezet, toch?

 

DAA-JRHU.jpgMusic for Life neemt dit jaar als eerste grote benefietactie het woord 'aids' in de mond, en eind deze maand brengt uitgeverij Ludion het boek Designers Against Aids - The First Decade uit, met foto's van onder meer mijn angels & ghosts-collega Wouter Van Vaerenbergh, Sigur Ros-hoffotograaf Eva Vermandel, portretvirtuoos Piet Goethals, mezelf en - ja, kijk - Bill & Tom Kaulitz van Tokio Hotel. De meeste foto's, waaronder die (blauwe hierboven) van mij, worden op 29 oktober bovendien geveild in Campo & Campo, waar die (blauwe hierboven) van mij eigenlijk ook al had moeten hangen ... Mocht ik hem reeds hebben binnengestoken. Maar geen nood: ik ga er vandaag langs om hem persoonlijk te overhandigen - 50 x 50 cm; unieke én gloednieuwe print; je kan er nu al een bod op uitbrengen! :)

Banksy vs. The Simpsons

11 oktober 2010 Commentaren (0)

 

Dan hoor je maandenlang niets over Banksy, krijg je uitgerekend op de dag dat je naar Exit Through the Gift Shop bent gaan kijken, het (redelijk verrassende) bericht dat hij de begingeneriek van een aflevering van The Simpsons onder handen heeft genomen. De generiek staat hierboven en is een pak giftiger dan wat de makers er wellicht van hadden verwacht (dus kudos dat ze het licht alsnog op groen hebben gezet). De trailer van Exit Through the Gift Shop staat hieronder, en die film is dan weer totaal niet wat IK ervan verwacht had. Toegegeven, ik had er op voorhand amper iets over gelezen - ik word graag verrast. Maar ik dacht dat Banksy een film over zichzelf had gemaakt met materiaal van een ander. Blijkt dat hij een film over die ander heeft gemaakt met (onder meer) materiaal dat die ander van hem heeft gedraaid. Don't worry: klinkt ingewikkelder dan het is, en bottom line is dat Exit Through the Gift Shop een bijzonder onderhoudende en boeiende docu is over street art, fake art en boys with (camera) toys.

 

Voor wie dacht de film nog op het filmfestival van Gent te kunnen zien, think again: de drie voorstellingen zijn compleet uitverkocht. Gelukkig komt de film hier later dit jaar gewoon ook in de zalen.

 

16:21 in Art, Film | Permalink | Tags: banksy, the simpsons | |