Klaxons doen een Lesley-Ann Poppe!

23 november 2010 Commentaren (1)

 

41800_161374450567554_7424535_n.jpgHet fantastische aan Vimeo is dat het, in tegenstelling tot YouTube, niet alles censureert waar een borst in voorkomt. Het fantastische aan blogs is dat ze, in tegenstelling tot Facebook, niet alles censureren waar een borst in voorkomt. Het fantastische aan Lesley-Ann Poppe is dat ze, in tegenstelling tot vrouwen met een béétje persoonlijkheid, stijl en een IQ van boven de 85D, niets censureert waar een borst in voorkomt, en al zeker niet als het die van haar zijn.

Under the Moonlight

10 november 2010 Commentaren (0)

 

De Franse regisseur Vincent Moon heeft op het Deense platteland een film opgenomen met Efterklang - 'a film with the same length as an album,' aldus de website van onze favoriete Deense groep, 'full of performances, experiments and collaborations.' Het kleinood heet An Island, en misschien is het nog een beetje te vroeg om de film een 'kleinood' te noemen, maar Moon is een klein genie, dus ik waag het erop.

 

Voor wie nog nooit van Vincent Moon gehoord heeft: hij is niet alleen de bezieler van The Take-Away Shows, voor hij een nomadisch bestaan begon te leiden, nam hij de meeste afleveringen ook zelf op (waaronder die met Arcade Fire, The National, Au revoir Simon, Liars en Beirut). Maar Moon is eveneens de fotografieleider van Jonathan Caouette's uitstekende docu All Tomorrow's Parties én de regisseur van de straffe concertfilms A Skin, a Night (The National), Burning (Mogwai) en This Is Not a Show (R.E.M.). Die laatste heb ik, toen hij hier eind vorig jaar op dvd uitkwam, in Focus Knack omschreven als 'een bewust desoriënterend verslag van de vijf concerten die R.E.M. in de zomer van 2007 gaf in Dublin. De concertfragmenten flitsen voorbij in sterk contrastrijke, schimmige zwart-witfotografie; wat zich backstage afspeelt, wordt getypeerd door enerzijds een vaal kleurenpalet, anderzijds een totaal gebrek aan context. Het eindresultaat is zowel verbluffend knap als hypnotiserend kinetisch. Oké, dat maakt van This Is Not a Show misschien nog geen ‘onconcertfilm’, maar op zijn minst een atypische concertfilm of – nog beter – eindelijk nog eens een concertfilm die de moeite loont.'

 

Om maar te zeggen dat ik uitkijk naar februari, wanneer An Island in première gaat. Alleen spijtig dat 'februari' in de muziekindustrie een eufemisme is voor 'voor de zomer'.

 

Mijn Nachten Zonder Saskia en Annelies

05 november 2010 Commentaren (0)

 

Saskia1.JPGVoor de literatuur zou ik het niet doen - noem mij een cultuurbarbaar, maar hoe minder letters er in een boek staan, hoe beter ik het in de regel zal vinden (of het moeten verdomd knap vormgegeven letters zijn). Ik vind Saskia De Coster en - in iets mindere mate - Annelies Verbeke anders wel 'iets' hebben, maar om nu te zeggen dat ik daar een lezing van zou willen bijwonen, dat zou redelijk overdreven zijn. Pas op: ik zou er perfect een avond mee op restaurant kunnen zitten, en de kans bestaat dat ik dan uren onafgebroken aan hun lippen hang, terwijl ik een gekorste, Engelse lamsnek oppeuzel met puree van jonge wortelen geparfumeerd met ras-el-hanout en chutney van rozijnen & kappertjes - een recept van Piet dat ons op zijn kosten zou worden voorgeschoteld, want voor elk verkocht exemplaar van zijn EHBO-boeken blijft er uiteraard een boek van Saskia of Annelies liggen. Het verdere verloop van de avond zal sterk van zijn panna cotta afhangen.

 

Maar goed, voor de literatuur zou ik het dus niet. Voor de optredens of deejaysets daarentegen van These New Puritans, The Field, Walls, Radical Slave (nog niet gezien en eigenlijk wel benieuwd naar), Amatorski, Morse Inspectors, School of Seven Bells, FM Belfast, enfin, ver iedereen op de affiche zou ik dit weekend al eens richting De Nachten durven trekken.

 

Mike Figgis for Lanvin for H&M

02 november 2010 Commentaren (0)

 

Zeggen dat ik er compleet door omvergeblazen ben, zou zwaar overdreven zijn. Maar om eerlijk te zijn, heb ik dat de afgelopen jaren wel vaker met het werk van Mike Figgis, die onlangs nog in Gent was om er The Co(te)lette Film voor te stellen - een verfilming van de gelijknamige dansvoorstelling van Ann Van den Broek. Niet dat ik per se wil dat hij naar Hollywood terugkeert om er een vervolg te breien aan klassiekers als Internal Affairs en Leaving Las Vegas. Meer nog: ik heb enorm genoten van The Loss of Sexual Innocence en Timecode.

 

kate.jpgMaar de laatste tijd lijken zijn audiovisuele avonturen niet zo hoogdringend meer. Alsof hij toch niets te doen had en dan maar evengoed een kortfilm, een documentaire, een dansfilm of een modefilm voor H&M kon draaien. Niet dat er met die laatste iets mis is: hij is bij momenten ondeugend, geestig, ad rem en soms zelfs een heel klein beetje sexy. Maar van Figgis verwacht je net iets meer dan een soort narratieve defilé waarin zelfs het kleinste halssnoer uit de collectie van Lanvin for H&M verwerkt zit. Uiteraard is het dat wat H&M wil, maar van Figgis verwacht ik nog altijd dat hij daar net iets meer mee aanvangt.

 

Of ligt het gewoon aan het feit dat ik meer van Topshop hou dan van H&M, en Topshop vandaag de laatste collectie van Kate Moss lanceert (met een filmpje dat heel wat simpeler en tegelijk ook meer sexy is)?

 

15:58 in Art, Fashion, Film, Videos | Permalink | Tags: h&m, lanvin, mike figgis | |

A New Breed of Nerds

30 oktober 2010 Commentaren (0)

geek.jpgIk vraag mij af welke nerd ik ben, en of ik eigenlijk wel achttien dollar wil uitgeven aan een T-shirt waarvan ik niet honderd procent zeker ben of hij mij wel zal passen. Waarmee ik eigenlijk een - in mijn geval - existentiële vraag heb aangeraakt: hoe doe je dat, online voor kleren shoppen? Ik bedoel maar: van de ene T-shirt heb ik een small, van de andere een medium; en ik heb schoenen maat 42 en schoenen maat 43,5. Shit, ben ik nu - aangezien ik mij dit soort vragen stel - een fashion nerd? Oh, maar wacht: die staat hierboven niet tussen. Safe.

16:41 in Art, Fashion, Whatever | Permalink | Tags: nerds | |