30 april 2012

Try a Little Tenderness (Again and Again)

try a little tenderness, covers, ray noble orchestra, otis redding, jay-z, kanye west, shrek, commitments, pretty in pink, nina simone, duets, florence, the machine, sam cookeLieve De Maeyer wist mij daarnet op Radio 1 te vertellen dat het dit jaar tachtig jaar geleden is dat iemand - het Ray Noble Orchestra, om precies te zijn - voor het eerst Try a little Tenderness van het trio Jimmy Campbell, Reg Connelly en Harry M. Woods opnam. Wat mij op het idee (en de onweerstaanbare drang) bracht om hieronder de tien opmerkelijkste versies van het nummer te posten - van Otis Redding, Sam Cooke en Kanye & Jay-Z naar scènes uit Shrek, Pretty in Pink en natuurlijk ook The Commitments.

 

Aan die van Paul Giamatti uit de verschrikkelijke film Duets heb ik nog even getwijfeld, maar het gaat dus wel degelijk om de opmerkelijkste versies.

 

OTIS REDDING

 

RAY NOBLE ORCHESTRA

 

THE COMMITMENTS

 

KANYE WEST & JAY-Z

 

NINA SIMONE

 

PRETTY IN PINK

 

SAM COOKE

 

DUETS

 

FLORENCE + THE MACHINE

 

SHREK

29 april 2012

10 Years Nightlife = Lifestyle = Nightlife

464304_10150795531429628_24978914627_9309710_1598293333_o.jpgEvery so often a nightclub stumbles upon a fleeting convergence of the invisible energy lines of fashion, music and style; subsequently assuming legendary status as the centre of a scene’, schreef het gerenommeerde designtijdschrift Frame zo’n vijf jaar geleden. ‘For the electro clash ‘80s revival, that legendary epicenter must have certainly been Culture Club.

 

De Gentse club, die onder meer 2ManyDJs, TLP en The Glimmers onder zijn residents rekende, viert maandag haar tiende verjaardag met een line-up die al lang niet meer naar electro clash riekt. Ja, tijden veranderen. Maar met A-Trak, Caspa, Sub Focus, Crookers en nieuwbakken Madonna-producer Martin Solveig blaakt Culture Club duidelijk nog altijd van gezondheid.

 

En omdat 'tien jaar' daar een uitstekende gelegenheid voor is: mijn tien Culture Club-hoogtepunten!

 

1) De opening! Nee, serieus, was meteen een goed feestje - te weten dat ze twee uur voor de deuren opengingen nog stonden te verven.

 

429623_10150602896263002_70634563001_8998075_312380231_n.jpg

 

2) Scissor Sisters! Hey, ooit waren die goed, oké!? Bovendien moet dit zowat het Nirvana/Democrazy-moment van Culture Club geweest zijn, met dat verschil dat de frontman van Scissor Sisters daarna geen zelfmoord heeft gepleegd (en nu al ver in een bad vol cyaankali geëlektrocuteerd moet worden om zijn plaats in de geschiedenisboeken veilig te stellen).

 

rock-en-roll-high-sleeve.jpg3) Rock'n'roll Highschool. Het origineel (en nog steeds tien keer meer legendarisch en beter dan alle veredelde scoutsfuiven die erna kwamen). Plus: die cd was fucking awesome!

 

4) De geheime VIP-kelder. Nergens zo goed tussen bakken Coca-Cola en Carlsberg zitten als daar.

 

5) Nouvelle Vague! Historisch (dronken) concert. Voor de duidelijkheid: ik was niet degene die zat was (en mogelijk die twee meisjes op het podium ook niet, want de champagne liep - in mijn herinnering - veeleer langs hun decolleté naar beneden dan via hun slokdarm).

 

6) TLP, wete! In 2008 deed ik in Switch een interview met TLP waar - om het erg zacht uit te drukken - lang niet iedereen bij Culture Club mee kon lachen. Twee dagen later dook een edit van E-Talking op met quotes uit het interview: T-Talking. Omdat ik hem nergens meer op het net terugvond, heb ik hem er zopas zelf nog eens opgegooid. Voor de duidelijkheid (en ik zeg dit nu niet omdat ik schrik heb voor represailles): TLP maakt deel uit van het DNA van Culture Club!

 

 

7) Vogels! Ik ben vergeten welk moddervet feest van Culture Club in het ICC (met 2ManyDJs) het precies was, maar ik herinner mij nog levendig hoe die vogels in het Citadelpark mij nadien, bij het buitenkomen, danig op de zenuwen werkten. Ik geloof zelfs dat ik op het punt heb gestaan om naar de flikken te bellen en te klagen over ochtendlawaai. Gelukkig heeft iemand mij toen tegengehouden (of we hadden er een maatschappelijk probleem bij).

 

8) Luna Park! Misschien had dit een paar plaatsen hoger moeten staan, maar eerlijk: ik ben er nooit geraakt. Ja, ik wéét het: 'meest legendarische feestjes ooit, bla, bla, bla!' Maar het moet dus zijn dat ik die avonden altijd iets te doen had dat gewoon nog meer legendarisch was. Mocht ik nu alleen nog weten wat.

 

9) Jigsaw Circus! Het vooralsnog enige feest dat ik ooit in Culture Club heb gegeven, was gelinkt aan het videoclipfestival Jigsaw Circus dat ik toen (2004) organiseerde. In alle bescheidenheid: de line-up was yummie, met het briljante Plaid als headliner en STIJN als - Culture Club had hem geboekt - persoonlijke ontdekking. In alle eerlijkheid: de line-up was zo duur dat er zeker achthonderd man nodig was om breakeven te draaien, en ik geloof dat we aan vijfhonderd zijn geraakt.

 

10) Bitch! Wie dacht dat ik deze kans onbenut zou laten om reclame te maken voor Bitch (nu zaterdag 5 mei) kreeg bijna (!) gelijk. Ik had al een eerste zin over dat feest van Culture Club in Cannes klaar tot ik bij mezelf dacht: 'dommerik!' Daarom, kwestie van al enigszins op de zaken vooruit te lopen: Bitch wordt het meest sexy feest aller tijden en al wie zich de moeite heeft getroost om deze blog post tot hier te lezen, verdient - eigenlijk feitelijk - een duoticket.* Gewoon een mail sturen en wachten op een al dan niet positief antwoord.

 

* zolang de voorraad strekt en jouw Facebook-profiel mij aanstaat

 

Bitch_cc_0505_final_web.jpg

Art = Nightlife = Art

bozar night, oneohtrix point never, daedalus, lazer swordElektronische muziek is kunst. Het Museum of Modern Art in New York pakte deze maand nog uit met een indrukwekkende Kraftwerk-retrospectieve (die sneller uitverkocht dan Tomorrowland) en maandag haalt Bozar een rist elektronische geluidskunstenaars naar Brussel voor wat alleen maar als een avant-gardistisch nirwana kan worden omschreven.

 

De Amerikaan Oneohtrix Point Never, die met Replica één van de beste platen van vorig jaar maakte, brengt er op audiovisuele wijze hulde aan de excentrieke jaren tachtig, terwijl zijn landgenoot Daedalus een soort spiegelshow in elkaar heeft gestoken waarmee hij internationaal al flink wat lof oogstte. Clark stelt er dan weer zijn nieuwe album Iradelphic voor, goldFFinch vertegenwoordigt de Belgische driekleur met verkapte techno, en wie écht wil mee zijn, staat op de eerste rij bij het futuristisch elektroduo Lazer Sword, smaakmakers op het platenlabel van Modeselektor.

 

Tot slot zijn die avond in Bozar ook de huidige tentoonstellingen van Per Kirkeby en Cy Twombly te bezichtigen, wat ontegensprekelijk in het voordeel speelt van feestende kunststudenten die voor het einde van dit semester nog een paper over kunstparticipatie moeten indienen.

 

27 april 2012

What's Up, Docville?

docvilleVanavond start Docville, het documentairefestival dat met vier wereldpremières, meer dan veertig Belgische premières en ruim honderd voorstellingen op acht jaar tijd is uitgegroeid tot één van de opmerkelijkste van Europa.

 

Louis Theroux is dit jaar de belangrijkste gast: de Brit komt drie nieuwe documentaires voorstellen en hij geeft ook een masterclass. Evenmin te missen: de recente Oscarwinnaar Undefeated en de festivalhit Project Nim van James Marsh, die erin een markant wetenschappelijk experiment tegen het licht houdt waarbij een chimpansee werd opgevoed als een mens.

 

Verder staan er eveneens portretten op het programma van de Belgische bokskampioen Jean-Pierre ‘Junior’ Bauwens, het Amerikaanse designkoppel Charles & Ray Eames, de legendarische modefotograaf Bill Cunningham en – sinds Super Size Me maakt de man in hoofdzaak films over zichzelf – Morgan Spurlock, die in The Greatest Movie Ever Sold een kruistocht voert tegen product placement door bedrijven ervan te overtuigen om zijn film te financieren met ... product placement! De documentairemaker spreekt in de film (en de trailer hieronder) ook met politiek activist Ralph Nader en stelt hem op een bepaald moment de vraag wat een mens nog kan doen om aan reclame te ontsnappen. Antwoord Nader: ‘Gaan slapen.’

 

03:52 in Film | Permalink | Tags: docville | |

24 april 2012

DjanGO!

DjangoDjango_Credit_PavlaKopecna.jpgVolgens de Britse krant The Guardian doen debuterende bands dit jaar beter geen moeite meer: ‘Django Django heeft het beste debuutalbum van 2012 afgeleverd; hier kan niets of niemand nog aan tippen.’

 

Wat mij betreft, kan alles altijd beter, maar de waarheid gebiedt mij daaraan toe te voegen dat er aan de overkant van het kanaal nog meer kranten en tijdschriften belachelijk enthousiast deden over de titelloze debuutplaat van Django Django én dat de band met zijn mix van rock-‘n’-roll, psychedelica, surf en elektronische rhythm & blues daadwerkelijk alles in huis heeft om - deze zin neemt gigantische proporties aan - onder muzikale trendjunkies één van de crèmes van het jaar te worden.

Het debuutalbum van Django Django ligt in België vanaf vrijdag in de winkel en op 13/5 speelt de band op Les Nuits Botanique.

 

19:42 in Music | Permalink | Tags: django django, botanique | |