07 december 2011 | Commentaren (1)

Fuck Spotify!

spotify, focus knack

Afgelopen woensdag stond in Knack Focus een opiniestuk van mijn hand over Spotify en de andermaal extreem protectionistische houding die - deze keer zijn het de kleintjes - platenfirma's aannemen tegen elke vorm van evolutie, hoe onvermijdelijk die ook is. Omdat er vandaag alweer een nieuwe Knack Focus in de winkel ligt (en omdat ik het zo'n boeiend onderwerp vind), staat het stuk nu ook hieronder. Commentaar? Shoot!

 

Spotify: zegen of vloek?

 

Vorige week stond een (zoveelste) bericht over Spotify in de krant: ‘Meer dan 200 labels verwijderen muziek van Spotify.’ Wie niet beter weet en in diezelfde krant de week voordien las dat er met de verkoop van EMI aan Universal en Sony maar drie labels op aarde overschieten, had al snel kunnen geloven dat Spotify het in België amper 48 uur heeft volgehouden. Dat het bedrijf in zijn vijfjarig bestaan al vaker labels zag gaan (en nog meer zag komen), stond er niet bij. Dat het ging om ‘gespecialiseerde elektronicalabels’ stond er wel bij, maar dan blijft de vraag wat de nieuwswaarde van het stuk was? Hoezeer ik producers als Emalkay, Mount Kimbie en Scuba ook genegen ben, de toekomst van Spotify of gelijk welke andere – zo stond het in het artikel – ‘muziekbank’ zal er niet van afhangen.


Maar wat als straks ook Universal, Sony en Warner er uitstappen? Ja, dan ziet het er inderdaad niet goed uit voor Spotify. Zijn ze dat ook van plan? Niet onmiddellijk, maar met platenlabels weet je nooit. Het probleem met de muziekindustrie is dat ze in wezen nog altijd redeneert: ‘Hoe meer songs we verkopen, hoe rijker we worden.’ Nu is dat uiteraard geen onlogische redenering, behalve wanneer je de verkoop jaar na jaar ziet dalen en je zo naderhand zou moeten beseffen dat David Bowie gelijk zal krijgen: ‘Muziek wordt zoals water en elektriciteit – altijd en overal beschikbaar.’ (The New York Times, 2002)


spotify, focus knackIn plaats van naar nieuwe bronnen van inkomsten te speuren, heeft de muziekindustrie de voorbije vijftien jaar zelf niets ondernomen om op die onvermijdelijke voorspelling te anticiperen. Ja, het heeft Apple de online muziekwinkel iTunes zien creëren om er eerst superenthousiast over te doen – ‘Eindelijk legaal downloaden!’ – en Steve Jobs vervolgens het leven zuur te maken omdat die weigerde om labels op zijn platform carte blanche te geven: ‘Luister, we zullen zelf wel beslissen hoe en voor hoeveel we onze muziek online verkopen.’


Verschillende vergaderingen tussen Jobs en de – toen waren ze nog met vier – majors zijn op voet van oorlog geëindigd. Maar als het erop aankwam, durfde niemand Jobs voor het hoofd te stoten. Daarvoor is Apple te machtig – in de VS neemt iTunes twee derde van de digitale verkoop voor zijn rekening, en aangezien het businessmodel van de meeste platenfirma’s nog altijd draait rond verkoop, zijn ze ervan afhankelijk.


De vraag is nu hoeveel geduld de majors – van een aantal minors weten we het al – de komende jaren met Spotify zullen hebben. De ‘muziekbank’ mag dan al populair zijn (en sinds kort ook de steun van Facebook genieten), in tegenstelling tot iTunes genereert het vooralsnog geen enorme winsten, en mocht pakweg Universal morgen beslissen om zijn titels uit het aanbod te schrappen, dan kan Spotify daar niets aan doen. Meer nog: van zodra een betalende gebruiker er zijn favoriete artiest niet meer op terugvindt, is de kans al groot dat hij zijn abonnement opzegt – en laat nu toevallig zowel Adele als Coldplay onlangs hebben beslist om, tegen de zin van hun label, hun recentste albums niet op Spotify aan te bieden. Oké, het is waar dat er intussen méér mensen zijn die geld zouden geven om Chris Martin niet te horen, maar of je daar ook echt een businessmodel rond kan bouwen?


spotify, focus knackMaar wat bezielt Adele, Coldplay en dat voorlopig klein leger elektronicamuzikanten nu precies om hun songs van Spotify weg te halen? Simpel: geld. Enerzijds vinden ze dat Spotify niet genoeg betaalt om hun songs te streamen – het bedrijf laat niet in zijn boekhouding kijken, online staan de meest uiteenlopende berekeningen en veel hangt sowieso ook af van het percentage dat het label erop neemt, maar laten we zeggen dat een artiest per maand een miljoen keer moet beluisterd worden om een minimumloon op te strijken. Anderzijds zijn sommigen van mening dat Spotify de platenverkoop doet dalen, niettegenstaande je via de ‘muziekbank’ ook songs en albums kan kopen – zoals in iTunes.


Feit is in elk geval dat geen enkele muzikant rijk zal worden van het aantal keer één persoon zijn nummer hoort op Spotify. Maar wordt die – in verhouding – dan wel rijkelijk betaald voor het aantal keer een miljoen mensen zijn nummer horen op de radio? Op het net staat het verhaal van een labelbaas die zegt dat hij voor elke speelbeurt op Spotify slechts 0,001 euro krijgt en een nummer dus al een miljoen keer moet beluisterd worden om er duizend euro voor te ontvangen. Een miljoen luisterbeurten klinkt veel, maar qua bereik is dat hetzelfde als één keer op Radio 2 gedraaid worden, en daar krijgt een muzikant langs geen kanten duizend euro voor (dus is die labelbaas in theorie beter af met Spotify).


Voor het feit dat Spotify de verkoop doet dalen, bestaan dan weer weinig bewijzen. Ja, de verkoop daalt (al zijn er uitgerekend dit jaar ook berichten dat hij voor het eerst in jaren lichtjes zou gestegen zijn), maar dat is iets waar zowel labels als artiesten zich zo stilaan moeten bij neerleggen. Belangrijker is nu hoe je mensen terug op een legale manier naar muziek kan doen luisteren en wat je op die legale platforms kan doen om hen alsnog geld uit de zakken te kloppen. Spotify is slechts één van die platforms – er zijn er nog, en er zullen er nog een pak meer volgen. Je kan hen ook nu weer het leven zuur maken, meneer Martin, en denken aan snelle winst. Of je kan ze opnemen in je businessmodel en nadenken over hoe het interessant kan zijn dat iedereen op aarde je nummers kan beluisteren – altijd en overal, zomaar, binnen de vijf seconden, piece of cake.

Commentaren

Heel goed geschreven, kan niet meer akkoord zijn! Ik zou zelf graag hebben dat volgende zaken eens mogelijk worden:
- een CD online kopen zou het mogelijk moeten maken de fysieke CD dan later te kopen voor een verminderd tarief (je bezit tenslotte de rechten)
- een CD kopen in de winkel zou je de toelating (en technische mogelijkheid) moeten geven om de CD te downloaden naar je iPod, te luisteren op Spotify of gelijk welke andere dienst te gebruiken.

Gepost door: Jan | 07 december 2011

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.