11 augustus 2011 | Commentaren (1)

De Vlaamse Humorprijzen

peter-van-den-begin-en-tom-van-dijck-als-Frits-Freddy.jpgIk heb getwijfeld om erop te reageren, omdat ik het veel boeiender had gevonden om vandaag de nummer 24 in mijn videoclipmakertopdertig bekend te maken. Maar omdat de nominaties voor de Vlaamse Filmprijzen dit jaar te grotesk zijn voor woorden, zal ik er dan toch maar een stuk of 1338 (woorden) aan vuilmaken.

Eerst het goede nieuws: Rundskop en Adem, twee sterke debuutfilms van respectievelijk Michaël R. Roskam en Hans Van Nuffel, zijn beide met acht nominaties, waaronder beste film, de grootste kanshebbers om begin volgende maand in de Vlaamse Filmprijzen te vallen. Ook goed nieuws: Beyond the Steppes van Vanja d’Alcantara doet het met vier nominaties (regie, fotografie, actrice, debuut) eveneens bijzonder goed, en 22 mei (fotografie, muziek), Marieke Marieke (actrice, vrouwelijke bijrol) en Turquaze (actrice, muziek) krijgen enkele terechte kruimels toegeschoven. Al had er, wat mij betreft, voor Turquaze een pak meer mogen inzitten.

En ik vergeet het beste nieuws nog: de weerzinwekkende draak Smoorverliefd is geen enkele keer genomineerd, net als de compleet overbodige (lees: luie) remake Zot van A. Evenzeer compleet genegeerd (en wel jammer): En Waar de Sterre Bleef Stille Staan van Gust Van Den Berghe, Pulsar van Alex Stockman en Noordzee, Texas van Bavo Defurne. Oké, geen van die films kwam – voor mij – in aanmerking voor beste film, en op de eerste na kwamen ze tout court niet in aanmerking voor een ‘grote categorie’. Maar ze zijn gemiddeld 6,71 keer beter dan Frits en Freddy, de slechtste Vlaamse film van de afgelopen twaalf maanden. Op Smoorverliefd na uiteraard, maar zelfs de Pak De Poen Show was minder gênant om naar te kijken, dus die beschouw ik hors catégorie (en als er ooit nog iemand Hilde Van Mieghem subsidie geeft om een film te regisseren, dan verwacht ik dat zijn/haar burgerrechten voor zeventien jaar worden ingetrokken, net als minstens 2/3 van zijn/haar pensioen).

E_0000162412.jpgMaar wat in de Sterre stond geschreven is dus ook echt gebeurd: Frits en Freddy is genomineerd voor beste film, beste scenario en beste acteur (Tom Van Dyck). En dat stinkt. Serieus. Ook al ben ik niet ongevoelig voor de ironie dat Jan Verheyen vorig jaar opriep om meer publieksfilms te nomineren en de jury daar dit jaar schijnbaar gevolg aan heeft gegeven door zijn publieksfilm compleet te negeren en die van Guy Goossens en Marc Punt in onder meer de categorie beste film onder te brengen.

Met dat laatste heb ik – het zal sommigen verbazen – evenwel niet zo’n groot probleem. Ik vind Frits en Freddy een dwaze film, maar ik begrijp (en merk) dat er een hoop mensen zijn die er wel degelijk iets in zien. Fair enough. Alleen moet de jury mij nu toch eens uitleggen hoe je Frits en Freddy voor beste film kan nomineren, maar niet voor beste regie – en hoe je Beyond the Steppes vier keer nomineert, onder meer voor beste regie, maar niet voor beste film? Ik weet het: dat gebeurt bij de Oscars ook, maar daarvoor stemt een paar duizend man, dus krijg je onvermijdelijk een paar vreemde beslissingen. En ja, het gebeurt ook op filmfestivals (waar een jury de plak zwaait), maar daar is de afspraak dat de regieprijs dient om de runner-up aan te duiden. In Cannes is het zelfs ‘maar’ koper, na de Gouden Palm, de Grote Prijs en de Prijs van de Jury.


Tot daar.

 

fritsenfreddy06.jpgMet de nominatie voor Tom Van Dyck kan ik eveneens leven. Het is niet mijn keuze, maar ik wil komische rollen niet onderschatten, en Van Dyck is een goede acteur. Maar beste scenario? WELK scenario?! Ik herinner mij dat er, toen Frits en Freddy in de zalen kwam, zowaar critici waren die hem nog wel oké vonden. Er waren er zelfs bij die hem goed vonden. Hey, ik heb American Pie ooit twee sterren gegeven – shit happens. Maar ik herinner me evenzeer dat ook die positieve stemmen het scenario aanduidden als de achillespees van de film. Of zoals Dennis Van Dessel schreef in Digg: ‘Frits en Freddy is in essentie een klucht waarvan het verhaal langs geen kanten steek houdt - wat mag, daar dienen kluchten voor – maar in dat geval heb je eigenlijk de verplichting om je tempo verschroeiend hoog te leggen, zodat het publiek geen tijd heeft om daar over na te denken. In dit geval zitten er te veel dode momenten in het verhaal, waardoor de gaten er wat al te duidelijk doorheen komen schemeren. Was het echt nodig om Frank Focketijn op te voeren als een domme flik? Zijn scène draagt absoluut niets bij aan het verhaal. Tom De Wispelaere duikt op als de partner van Lucas van den Eijnde, maar verdwijnt ergens halverwege gewoon. Ook de nieuwsgierige buren van Frits en Freddy (nochtans geinige personages) worden gewoon opzij geschoven wanneer Marc Punt en regisseur Guy Goossens niet meer weten wat ze ermee moeten doen. Frits en Freddy bevat te veel van dit soort losse eindjes om echt op stoomkracht te komen. Het einde van de film is hier een goed voorbeeld van: de prent eindigt niet zozeer, maar stopt gewoon - tijdens een epiloog moeten we dan te weten komen wat er van de personages geworden is.


Er zijn ‘spijkers’, er zijn ‘koppen’ en dan is er kennelijk de jury van de Vlaamse Filmprijzen – onder leiding van Peter Van den Begin, de hoofdrolspeler uit ... Frits en Freddy. Toegegeven, ik had hier ook al een paar weken geleden over kunnen schrijven, toen bekendgemaakt werd dat Peter Van den Begin dit jaar de jury zou voorzitten en samenstellen. Maar ik gun iedereen het voordeel van de twijfel, ook al leek het mij nogal simpel om, zoals Van den Begin deed in een interview, te stellen dat hij als juryvoorzitter telkens de beraadslaging zou verlaten als het over Frits en Freddy zou gaan. Ik zag niet goed in hoe dat dan precies in zijn werk zou gaan, en nu al helemaal niet meer.


In principe kwam Frits en Freddy voor vrijwel elke categorie in aanmerking, behalve die voor actrice, want er moet al wreed veel drank aan te pas om in Tania Kloek een actrice te zien. Dus stond Peter Van den Begin 2/3 van de tijd buiten een sigaret te roken en/of een koffie te drinken? Die 1/3 is de bespreking van de dertien films (min Frits en Freddy, dus); die 2/3 is de bespreking van Frits en Freddy en de feitelijke debatten over wie in welke categorie moet genomineerd worden (debatten waarin Frits en Freddy vaak moet voorgekomen zijn, dus kon Peter Van den Begin er helaas nooit bij zijn). Bon, wie dat gelooft, is de geknipte persoon om de volgende Sinterklaas-film te regisseren. Marc?


size_360_270_38540.jpgHoezeer ik met het gros van de nominaties kan leven of zelfs akkoord ga (en hoezeer er een paar mensen in de jury zetelen voor wie ik respect heb), ik kan niet anders dan de Vlaamse Filmprijzen onder ‘slechte grap’ catalogeren. De enige troost? Dat de organisatoren er zichtbaar alles aan hebben gedaan om Frits en Freddy genomineerd te krijgen, als publieksfilm van dienst, en dat het in ‘slechts’ drie categorieën is gelukt.

Maar kennelijk – het staat ergens in een interview, maar ik vind het niet meer terug – is de redenering dat Vlaanderen zo klein is dat iemand altijd wel een of andere link met een of andere film zal hebben, dus waarom in jouw zoektocht naar een juryvoorzitter niet voor de hoofdrolspeler uit een van de grootste kassuccessen van het jaar gaan? Eigenaardig toch dat er zeven extra juryleden konden worden gevonden die geen enkele directe link met een van de dertien kanshebbers hebben, maar dat het onmogelijk was om zo’n juryvoorzitter te vinden?

Ik stel bij deze dan ook voor om het Gala van de Gouden Schoen dit jaar in handen van Ariël Jacobs te geven, de cast van Familie kiest volgend jaar de Vlaamse Televisie Sterren en vanaf nu laten we de koning telkens de regering samenstellen. Dan zijn we voor eens en altijd van die vervelende N-VA af – twee vliegen in één klap!

Commentaren

Gróót gelijk !!! Maar 't is 'de heláásheid der dingen ... in Vlaanderen' !!!

Gepost door: Gigi Rommelaere | 11 september 2011

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.