09 december 2010 | Commentaren (0)

Little Baby Jesus of Gans Flandr

 

littlebabyjesusofflandr_poster.jpgAlsof het parcours van Little Baby Jesus of Flandr (En waar de sterre bleef stille staan) nog niet indrukwekkend genoeg is, doen de makers er op 21 en 22 december nog een serieuze schep bovenop. De film van Gust Van den Berghe, die er zowel in Cannes als op het filmfestival van Gent mee in de kijker liep, gaat dan over heel het land in première - in ruim zestig zalen; van echte bioscopen en culturele centra tot parochiezalen en glazen huizen. Geen klein bier voor een film die de doorsnee bioscoopbezoeker niet meteen in vervoering zal brengen, ook al werd hij in Cannes niet alleen door Dave Mestdach van Focus Knack, maar ook door het Amerikaanse vakblad Variety ontzettend goed ontvangen.

 

De waarheid gebiedt mij om te zeggen dat ik het er zelf wat moeilijk mee had. Little Baby Jesus of Flandr is ontegensprekelijk een opmerkelijk regiedebuut, en de verwijzingen in bovenstaande recensies naar het werk van Pier Paolo Pasolini zijn terecht. Alleen kon die laatste mij in de regel een pak meer boeien dan Little Baby Jesus of Flandr, dat ondanks de uitgekiende mise-en-scène zijn ambities nooit helemaal waarmaakt. Of toch niet afdoende om mij 72 minuten lang bij de les te houden, zelfs al zat ik er al die tijd met de nodige verwondering naar te kijken.

 

De commentaren zijn gesloten.