29 november 2010

Swedish House Mafia: Take One

 

2a6e43f8b936436ea1d398f3b2d4d2cb_7.jpgNiet de pedofilieschandalen in de katholieke kerk, niet de aardbeving in Haïti, niet het feit dat we al vijf jaar zonder regering zitten, maar het binnenkomen van Swedish House Mafia op #5 in The Greatest Switch was voor sommigen hét belangrijkste nieuwsfeit van 2010. In de regel zou ik zoveel passie voor elektronische muziek alleen maar kunnen toejuichen, maar voor zij die er net geen (of juist wel een) migraineaanval aan overhielden: 't is maar een verkiezing - neem het niet té serieus. Onze politici doen zoiets ook niet, en zij krijgen er zevenduizend euro per maand voor (plus onkosten).

 

Of ik One nu ook zelf een instant klassieker vind? Wel, euh, laten we zeggen dat One langs geen kanten een van de honderd beste elektronicanummers aller tijden is, maar als er het afgelopen jaar een nummer is gemaakt waar ik geld op zou verwedden dat het over vijf jaar nog in The Greatest Switch staat, dan is het dat wel. Love it or hate it, geen enkel nummer heeft deze zomer meer handen in de lucht doen gaan dan One - it was the summer anthem to kill all summer anthems. Ik zou het - eerlijk - zelf nooit draaien, maar het werkt, en nog geen klein beetje.

 

En nu is er dus ook de film, Take One, met op het einde een montage van een paar minuten waarin te zien is hoe de drie Zweden One in elkaar boksen - vertrekkend van een rotslechte demo ('Klinkt dat niet teveel als Joachim Garraud?') naar een nietsontziende pletwals. Ze trekken er vervolgens mee naar Miami om er het Ultra Music Festival mee te doen exploderen en op het einde van de film hoor je Sebastian Ingrosso - achter het stuur van zijn Ferrari; het kan ook een Porsche zijn - zeggen dat de ganse wereld over enkele maanden zal weten wie Swedish House Mafia is. Een mens vraagt zich af of dat fragment daadwerkelijk toen, in maart 2010, is opgenomen of nog vlug vorige maand is ingeblikt, omdat het cool is om een documentaire met profetische woorden af te sluiten. We gokken op het eerste, maar we sluiten het tweede niet uit.

 

swedishhousemafia-1024x682.jpgTake One geeft nooit de indruk echt onder de huid van Axwell, Steve Angello en Sebastian Ingrosso te (willen) kruipen, wat je van een 'documentaire' kan verwachten. Met zijn relatief korte duur (44 minuten) heeft het meer weg van een licht verteerbare Koppen-reportage, maar dan een pak beter gemonteerd. Nee, waar de Justice-film A Cross the Universe van So_Me en Romain Gavras nog een briljant opgebouwde en extreem luide, vieze en niets verhullende trip langs concertzalen, clubs, wedding chapels, pistoolwinkels, schietbanen en villa’s van tien miljoen dollar was, is Take One 'gewoon' een strak gemonteerde reeks touropnames van drie lompe Zweden, die precies elk festival slecht georganiseerd vinden, van zichzelf geloven dat ze het einde zijn en op een bepaald moment boel krijgen met Paris Hilton. Helaas bestaan van dat incident amper beelden. Jammer.

 

Maar ik heb me deze ochtend - prima filmpje om bij het ontbijt te bekijken - geen seconde verveeld, en dat is dan weer meer dan dat ik van de meeste Koppen-reportages kan zeggen. Oh ja, de film zal in België niet in de winkel verkocht worden, maar hij zit in december wel bij 'een bepaald tijdschrift', en wie weet doet er iemand wel een speciale voorstelling mee in 'een of andere bioscoop' ten voordele van 'een zeker goed doel'. Een gratis exemplaar van de dvd voor de eerste die de drie dingen tussen haakjes juist kan invullen (voor ze binnen enkele dagen bekendgemaakt worden)! ;)

RIP Leslie Nielsen

 

Wat hierboven staat is volgens het American Film Institute de 79ste beste quote uit de filmgeschiedenis, na onder meer 'I see dead people', 'Here's looking at you kid', 'E.T. phone home', 'Frankly, my dear, I don't give a damn' en 'Hasta la vista, baby'. Waarom die hierboven staat? Omdat de acteur die hem op onnavolgbare wijze bracht, gisteren is overleden. #sad

09:25 in Videos | Permalink | Tags: leslie nielsen, airplane | |

28 november 2010

Black Eyed Peas vs. Crazy Frog

 

crazy_frog.jpgZat gisteren met mijn Switch-producer in de Carestel in Groot-Bijgaarden - op weg naar Groove City - steak met frietjes te eten, en zei toen al lachend 'My God, er heeft iemand een Crazy Frog-versie van The Time of My Life gemaakt.' Zegt mijn producer: 'Dat is de nieuwe single van de Black Eyed Peas.' #omg

14:38 in Music, Videos | Permalink | Tags: black eyed peas | |

27 november 2010

Facebook Superstar

facebook.jpg

 

twitter.jpg

 

De trendjunkie in mij zou onmiddellijk voor de Twitter-versie gaan, 'want Twitter is wel veel cooler dan Facebook, waar'. Maar de kleurcombinatie van de Facebook-schoen spreekt mij - stiekem - meer aan. Voor de duidelijkheid: bovenstaande schoenen zijn niet te koop. Ze zijn het werk van een webdesigner die meende dat er een update available moest gemaakt worden van de Adidas Superstar 35th Anniversary Series - een speciale Superstar-reeks waar onder meer Run DMC, Red Hot Chili Peppers en Underworld voor aan het designen sloegen. Maar mocht ik Mark Zuckerberg heten, ik zou op dit eigenste moment al met Adidas aan tafel zitten.

14:45 in Fashion, Whatever | Permalink | Tags: adidas, facebook, twitter | |

26 november 2010

Boardwalk Empire vs. The Wire

 

Volgende week donderdag is het zover! Dan zendt Prime de eerste aflevering van Boardwalk Empire uit, de nieuwe misdaadreeks van HBO die in de VS werd bedolven onder veertig afgeladen volle containerschepen positieve kritieken. Dat Martin Scorsese de pilootaflevering voor zijn rekening nam (en daarmee ook de look van de reeks bepaalde), is daar niet vreemd aan.

 

the-wire-box-set.jpgDus ja, ik ben razend benieuwd. Temeer omdat sommige Amerikaanse critici zelfs durven beweren dat Boardwalk Empire beter is dan The Wire, wat gewoon - zonder overdrijven - de meest gedurfde, ingenieuze én confronterende (politie)serie uit de Amerikaanse tv-geschiedenis is. Niet aflatende flikken die opboksen tegen het bureaucratische politieapparaat, criminelen (van drugdealers tot corrupte havenarbeiders) die knokken om te overleven, ... The Wire biedt een verwoestende, ongemeen harde en kritische kijk op het sociale weefsel in de VS, en het is allemaal nog waanzinnig spannend ook! Nee, echt, als je wishlist voor de feestdagen nog enkele gaten vertoont: gooi er de vijf seizoenen van The Wire op. En als je wekelijks slechts één keer je tv aanzet, zet hem dan vanaf volgende week telkens aan op donderdag om 22u30. Op Prime, dus

 

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende