19 november 2010 | Commentaren (0)

The Best (& Worst) Best Ofs (Part 1)

Met de kerstboomperiode voor de deur valt hier sinds kort de ene na de andere Greatest Hits in de brievenbus. Een klein overzicht!

 

yello.jpgYello by Yello - The Singles Collection (***)

 

Altijd enige moeite ondervonden om ze serieus te nemen, maar dat was vanzelfsprekend ook de bedoeling. Los daarvan, een echte hitmachine is Yello nooit geweest, maar ze waren al met elektronica bezig, toen Jeff Mills nog, euh, baggy jeans droeg (en in de jaren '80 zat er in zowat elke zichzelf respecterende Amerikaanse komedie een nummer van de Zwitsers, met als hoogtepunten Ferris Bueller's Day Off en The Secret of My Success). Met andere woorden: kopen die handel!

 

 

stones.jpgThe Rolling Stones - Vinyl Boxset 1964 - 1969 (****)

 

Om eerlijk te zijn, is die hier nog niet in de bus gevallen. Hij komt ook maar over een paar dagen uit. Maar was het niet voor het feit dat ik mijn hoop op een iPhone 4 heb gezet, dan zou dit wellicht mijn perfecte kerstcadeau zijn: 'A limited edition numbered collection that encompasses the Stones' early UK releases. The albums and EPs included are The Rolling Stones (EP), The Rolling Stones, Five by Five (EP), The Rolling Stones #2, Out Of Our Heads, Aftermath, Big Hits (High Tide and Green Grass), Between the Buttons, Their Satanic Majesties Request, Beggars Banquet, Through the Past, Darkly (Big Hits Vol. 2), Let It Bleed and Metamorphosis.' Op vinyl!

 

beatles.jpgThe Beatles: 1962 - 1966 & 1967 - 1970 (****)

 

Ja, ik vind The Rolling Stones beter dan The Beatles - steek het op Paul McCartney! Wat uiteraard niet wil zeggen dat The Beatles geen geniale popsongs hebben geschreven, en dat die bijna allemaal op de Red Album en de Blue Album staan - twee van de succesvolste best ofs uit de geschiedenis, die nu volledig remastered opnieuw in de winkel liggen.

 

robbie.jpgRobbie Williams - In and Out of Consciousness (*)

 

Niets tegen Robbie Williams, ook al is hij ongetwijfeld een world-class asshole (maar dat zou ik zelf ook zijn, als ik een paar jaar in een boysband als Take That had gezeten). Ding is alleen dat er zes jaar geleden al een greatest hits van de mens is uitgekomen met daarop daadwerkelijk al zijn grootste hits - van Angels tot Radio; perfecte plaat om in de auto te zitten meezingen. Wat hij sindsdien nog heeft gepresteerd? Euh, niets. Oké, Tripping en Rudebox zijn nog te doen, maar de rest van zijn cv was de afgelopen jaren zo onindrukwekkend dat op deze nieuwe 'greatest hits' makkelijk tien nummers staan die ik nog nooit van mijn leven gehoord heb. Nee, echt, koop gewoon de vorige - niets zo irritant als een best of waarvan je soms vijf opeenvolgende nummers moet zitten skippen.

 

aha.jpga-ha - 25: The Very Best Of (*)

 

Altijd oppassen met greatest hits-albums waarvoor het etiket 'best of' niet volstaat, zoals 25: The VERY Best Of - het verzamelde werk van a-ha. Voor wie het zich afvraagt: ja, a-ha is altijd blijven doorgaan. Toen we een paar jaar geleden in Oslo waren, waren ze er zelfs niet van de plaatselijke MTV weg te branden - ZO populair zijn ze in hun thuisland de voorbije kwarteeuw gebleven. Maar daar hebben wij, Belgen, uiteraard totaal geen boodschap aan, dus zit ik hier met een dubbele verzamelaar waarvan ik het gros niet ken en het mij ook compleet niet interesseert. Plus: Take On Me heb ik - eerlijk gezegd - al op iets teveel trouwfeesten gehoord om er nog enthousiast over te worden.

 

Pnk-Greatest-Hits...-So-Far-Deluxe-Edition-Official-Album-Cover.jpgP!nk - Greatest Hits... So Far!!! (0)

 

Het is vooral de 'So Far!!!' die mij danig verontrust. Ja, nog meer dan de nummers.

 

 

 

 

 

 

 

Wordt vervolgd!

De commentaren zijn gesloten.