05 november 2010 | Commentaren (0)

Taxi Driver Expo(sed)

default_pr_schapiro_taxi_driver_night_time_1011041440_id_394616-1.jpg

Gisterenavond helaas niet op de opening van Steve Schapiro: Taxi Driver - Unseen photographs from Martin Scorsese’s masterpiece geraakt. De expo loopt in de Brusselse Taschen Store, waar niet echt veel plaats is, dus verwacht sowieso geen honderd foto's. Maar (set)fotograaf Schapiro was er gisterenavond zelf bij, en die man had ik nog wel graag eens ontmoet. Och, ja.

 

default_ce_schapiro_taxi_driver_box_open_1007151149_id_370583.jpgZaterdag dan maar eens gaan kijken, wanneer ik in Brussel moet zijn om François Ozon te interviewen (over diens bijzonder geestige Potiche). Op een zaterdag is er altijd tijd om te shoppen, en in de Taschen Store hebben ze ook altijd iets dat mijn aandacht trekt. Maar aan 500 euro voor de gewone versie en 1250 euro voor de speciale editie betwijfel ik sterk dat dat dit weekend Schapiro's fotoboek over de opnames van Taxi Driver zal zijn. Toegegeven, de eerste is gelimiteerd op duizend exemplaren, de tweede op honderd, en je weet dat de boeken over vijf jaar al respectievelijk 750 en 1600 euro waard zullen zijn. Maar van (foto)boeken verwacht ik helemaal niet dat ze in waarde stijgen; ik moet er ongegeneerd door kunnen bladeren, zonder schrik te hebben ergens een ezelsoor te maken. Alleen al het idee vijftig euro te verliezen omdat ik het per ongeluk op de verkeerde manier heb dichtgeslagen, vind ik compleet absurd. Dan geef ik liever vijfhonderd euro aan een feitelijke foto uit - kun je elke dag, zonder schrik, naar zitten kijken, en je kan het zelfs delen met anderen (in tegenstelling tot zo'n boek, waar niemand aankomt zonder eerst zijn handen te wassen en zo van die lelijke, gele afwashandschoenen aan te trekken).

 

page_ce_schapiro_taxi_driver_00_1008311636_id_380091.jpgGelukkig brengt Taschen na anderhalf jaar meestal ook een, euh, 'nog gewonere editie' uit aan vijftig euro, want ik geloof Another Magazine graag wanneer ze schrijven dat 'Schapiro’s new book offers a narrative that stretches far beyond the film and stands as a pure photo book in its own right - featuring 100s of images selected from his archives, they capture the energy, anger and vigour with the most chilling and captivating results.' Op de website van het tijdschrift staat trouwens ook een interview met Schapiro, waarin hij er ons aan herinnert dat Jodie Foster tijdens de opnames amper twaalf was. Voor wie de film - om God weet welke reden - nooit gezien heeft: Foster speelt er een straathoertje in. Doe zoiets vandaag, en je wordt net niet gelyncht. Om maar te zeggen dat wij toch eigenlijk echt wel een preutse, puriteinse samenleving geworden zijn. Maar dat is weer een ander verhaal.

De commentaren zijn gesloten.