27 september 2010 | Commentaren (0)

As(s)tounding Fashion Films

 

It seems like only yesterday dat ik de openingsavond van de derde A Shaded View On Fashion Film bijwoonde - een minifestival in Centre Pompidou dat enkel (een goed) oog heeft voor modefilms. Over de avond zelf valt weinig te vertellen, behalve dat hij met een - fashionably late, I guess - vol uur vertraging is begonnen, dat het muzikaal intermezzo van Rosey Chan en - de man speelt trompet, alleen niet zo goed - Mike Figgis waanzinnig saai was en dat alles wat organisatorisch mis kon lopen ook daadwerkelijk misliep. Van dat laatste leek evenwel niemand zich iets aan te trekken, wat onze theorie staaft dat er constant chaos heerst in de hoofden van Fransen, zodat het hen in de echte wereld totaal niet meer opvalt.

 

Gelukkig werden er temidden de chaos ook films vertoond - soms eens met de vleugelpiano van Rosey Chan in beeld en een enkele keer ook voorafgegaan door de naam van de verkeerde regisseur, maar laat ik positief blijven: er werden films vertoond! De modefilm die uiteindelijk de hoofdvogel (lees: de prijs voor beste film) afschoot, staat hierboven. Hij is iets te narratief naar mijn goesting, maar de kostuumontwerpen zijn zonder meer knap en, euh, functioneel. De man in de film kreeg bovendien de prijs voor beste acteur - wat, gezien het medium, een nogal idiote categorie is. Dat laatste moet trouwens ook de jury onder leiding van Mike Figgis gedacht hebben, toen ze de prijs voor beste actrice aan de hoofdrolspeelster uit onderstaande film (van Justin Anderson voor het Britse lingeriemerk Damaris) gaven. Niet dat ze geen onwaarschijnlijk schoon kontje heeft, maar of daarmee rondlopen onder 'acteren' valt, is voor discussie vatbaar.

 

Ik zou ook de rest van de prijsbeesten hier kunnen posten, maar eigenlijk zou ik ze allemaal liever eens op een groot scherm vertonen. Still working on that though; stay tuned!


De commentaren zijn gesloten.