26 september 2010 | Commentaren (0)

Requiem for a (Great) Party

DSC_0038.JPG

 

Er heeft mij ooit eens iemand gevraagd of ik geen party reviews wou schrijven. Niet, dus. Ik begrijp al niet waarom de kranten vol concertverslagen staan: als je er was, dan heb je er niets aan (tenzij je een van die mensen bent die de mening van een journalist nodig heeft om er zelf een te kunnen vormen); en als je er niet was, dan wil je in het beste geval de dvd wel eens zien (en heb je nog altijd geen boodschap aan 'De groep trok de show wat flauwtjes op gang, maar toen Regi en Linda tijdens Breathe without you een eerste keer hun ronde deden op de catwalk om handjes te schudden, ging het blauwe dak van het Sportpaleis er al een eerste keer af.') Ik bedoel: 't is niet alsof er zich een sportwedstrijd heeft voltrokken met goals, penalty's, ippons, dropkicks en nagelbijtende tiebreaks. Mogelijk is poker op tv zelfs nog boeiender dan een concertverslag lezen.

 

Om maar te zeggen dat party reviews zinloos zijn. Of je was erbij (zoals gisterenavond in Avenue L, waar EASTPAK nieuwjaar vierde) of je kan je hooguit een - maakt niet uit hoeveel woorden eraan te pas komen - vaag beeld vormen van hoe de club al om middernacht overladen vol zat met overdreven schoon volk dat overdreven veel prosecco heeft gedronken op overdreven straffe deejaysets van Mark E, Horse Meat Disco, The Magician en Villa, en ten slotte ook overdreven gevolg heeft gegeven aan onze oproep om opgekleed én in rood ondergoed te komen. Meer foto's volgen op Facebook, en ook nog even van de gelegenheid gebruik maken om (aan dat blonde meisje) te zeggen dat we dat voorstel over lichtblauw ondergoed in overweging zullen nemen (maar dat rood haar precies toch beter staat).

 

De commentaren zijn gesloten.